บทที่ 2263

เช่นเดียวกับที่ศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์พูด เขาควรลบคำว่า 'อาจจะ' ออกไป เพราะเฟนด์สามารถผ่านความท้าทายนี้ไปได้สำเร็จ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสามารถผ่านด่านทดสอบดังกล่าวได้เร็วกว่าคนอื่น ๆ มาก! การหายตัวไปของนักรบแห่งสุญญะคนที่สี่เช่นนี้ย่อมหมายความว่าเฟนด์ได้ฆ่าผีดิบจำนวนหนึ่งร้อยยี่สิบตัวไปแล้ว! ช่างเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้! แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักวายชนม์ก็ยังไม่อาจผ่านการทดสอบดังกล่าวได้ เนื่องจากนักรบแห่งสุญญะคนที่สี่ยังไม่หายไปไหน

“พระเจ้าช่วย! สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหมอนั่นเพิ่งอยู่ในขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดเท่านั้น คนที่อยู่ในขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? มีพวกเราหลายคนที่อยู่ในขั้นสูงสุดของระดับแรกกำเนิดที่พ่ายแพ้ไม่เป็นท่า! ยิ่งไปกว่านั้น เราถูกบีบให้จนมุมและโต้กลับไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!” ริมฝีปากของเขาสั่นเล็กน้อยในขณะที่พูด เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าทุกอย่างเป็นความจริง นี่เป็นสิ่งที่สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นสำหรับพวกเขา!

ไม่มีใครเคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าคนแรกที่สามารถผ่านด่านได้คือศิษย์ธรรมดา ๆ จากตำหนักสองกษัตริย์ แม้ว่าเฟนด์จะทำให้เกิดความวุ่นวายก่อนหน้านี้ แต่มันก็กระจายอยู่ในรัศมีแคบ ๆ เท่านั้น ความสนใจในตัวเฟนด์มีเพียงเล็กน้อย แต่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าเขาจะมีพละกำลังและพรสวรรค์เช่นนี้ แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักวายชนม์ก็ยังไม่อาจเทียบกับเขาได้! มันจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น สาระสำคัญของการต่อสู้กันระหว่างสำนักวายชนม์และสำนักสหัสบรรณก็ดูเหมือนจะไม่ควรค่าให้ความสนใจเท่าไหร่นัก!

ในโลกสีโลหิตที่เฟนด์อยู่ เขามีดาบสีดำอยู่ในมือและดูราวกับต้นสนที่ไม่มีวันโค่นล้มซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยเลือดใบนี้ ฝูงผีดิบร่วงหล่นแน่นิ่งอยู่รอบกายเขา โลหิตสีดำของพวกมันรวมกันเป็นแม่น้ำสายเล็ก ๆ และไหลเวียนอยู่รอบ ๆ เฟนด์พร้อมกับเสียงกระเพื่อม ยังคงมีโลหิตสีดำคั่งค้างอยู่บนดาบของเขา โลหิตแต่ละหยดไหลลงจากคมดาบของเขา