บทที่ 2264

เฟนด์จ้องมองไปยังนักรบแห่งสุญญะเบื้องหน้าด้วยความตื่นตระหนก นักรบแห่งสุญญะยังคงมีใบหน้าเรียบเฉยในขณะที่เขายื่นมือออกมา คลื่นพลังงานสีดำอมเทาที่ดูราวกับหมอกรวมตัวกันอย่างช้า ๆ ในฝ่ามือของเขา เฟนด์คุ้นเคยกับคลื่นพลังงานนี้ เขามีประสบการณ์จากในอดีตหลายต่อหลายครั้งและตระหนักว่านี่คือพลังงานที่เหล่าผีดิบปลดปล่อยออกมาหลังจากที่พวกมันถูกฆ่า

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าหลังจากที่เขารู้สึกได้ถึงคลื่นพลังงานดังกล่าว ร่างกายของเขาก็รู้สึกโหยหามันเป็นอย่างมากและรู้สึกว่าพลังงานเหล่านี้คืออาหารที่ดีที่สุดในโลก ตอนนี้ คลื่นพลังงานหมุนวนรวมตัวกันที่ฝ่ามือของนักรบแห่งสุญญะ มันประกอบไปด้วยคลื่นพลังงานจำนวนหนึ่งร้อยยี่สิบคลื่น หัวใจของเฟนด์เต้นแรงในขณะที่เขาเกิดคำถามว่านักรบคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

พลังงานเหล่านั้นยังคงรวมตัวกันไม่ต่างไปจากลำธารที่ไหลลงสู่แม่น้ำในฝ่ามือของนักรบแห่งสุญญะหลังผ่านไปห้าอึดใจ ผลึกสีน้ำตาลแดงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเฟนด์ เฟนด์อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเมื่อได้เห็นลักษณะของผลึกดังกล่าว “ผลึกวิญญาณสลาย?”

นี่คือผลึกวิญญาณสลาย ขนาดเท่ากับสองหัวแม่มือ ผลึกทั้งหมดเป็นสีแดงและดูเหมือนชิ้นส่วนของหยกสีโลหิตที่ถูกฝังไว้เป็นเวลาหลายแสนปี เมื่อสังเกตอย่างใกล้ชิด จะพบกับจุดสีแดงระยิบระยับอยู่ข้างใน และมีความงามที่จับวิญญาณของผลึก

ในอดีตเฟนด์เคยได้รับผลึกวิญญาณสลายจำนวนสองชิ้น และรับมันมาจากโครงกระดูกที่ถูกปกคลุมด้วยอักษรรูนสีแดงนอกเขตเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์ หนึ่งในนั้นมีขนาดเท่าหัวแม่มือในขณะที่อีกก้อนมีขนาดเท่าฝ่ามือของเขา ผลึกก้อนหนึ่งถูกเฟนด์ดูดซับไปจนหมด ส่วนอีกก้อนยังคงอยู่ในสภาพดีและถูกเก็บไว้ในมัสตาร์ด ซี๊ด

“มันจะเป็นผลึกวิญญาณสลายได้ยังไง? ทำไมถึงเป็นผลึกวิญญาณสลายได้?” เฟนด์รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก เหตุใดผลึกวิญญาณสลายจึงปรากฏขึ้นที่นี่ นักรบแห่งสุญญะคิดจะมอบผลึกวิญญาณสลายเป็นรางวัลให้เขาหรือไม่?