บทที่ 2275

กริฟฟินรู้สึกผิดหวังที่เฟนด์สามารถหลบเลี่ยงการโจมตีได้ และโกรธที่เฟนด์ยังมีแรงสู้ต่อ

เฟนด์ปรากฏตัวอีกครั้งทันทีหลังจากที่เขาพูดจบ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ยืนอยู่ในตำแหน่งเดิม แต่ในชั่วพริบตาเขาถอยห่างออกไปเพียงสิบเมตรและปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังนักรบแห่งสุญญะทั้งสามที่กำลังโจมตี

หวือ!

ดาบวิญญาณขนาดยักษ์ที่ปะทะเข้ากับนักรบแห่งสุญญะทั้งสามได้กลืนกินแสงสีแดงไปได้อย่างสมบูรณ์ คมดาบสีดำอมเทาทำราวกับว่ามันมาจากเหวลึกในขณะที่มันทะลวงผ่านการโจมตีและการป้องกันของนักรบแห่งสุญญะสามคนแรก ดาบแทงทะลุร่างของนักรบแห่งสุญญะทั้งสามภายในพริบตา เมื่อดาบวิญญาณขนาดใหญ่สามเล่มแทงผ่านร่างกายของพวกเขา นักรบแห่งสุญญะสามคนแรกก็กลายเป็นจุดแสงสีแดงทันทีและลอยอยู่กลางอากาศ

เฟนด์ถอนหายใจยาว ขณะที่เขาจ้องมองจุดสีแดงที่ปรากฏขึ้นหลังจากที่สามารถเอาชนะนักรบแห่งสุญญะสามคนแรกได้ เขารู้ว่าหากเขาไม่รีบกำจัดนักรบที่เหลืออีกสามคน จุดสีแดงเหล่านี้จะถูกนักรบดูดกลืนไปเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง เฟนด์ไม่กล้าปล่อยเวลาให้เสียเปล่า เขาคำรามเสียงต่ำในคอและร่ายผนึกสีดำอมเทาออกมาอีกครั้ง ผนึกดังกล่าวรวมเข้ากับดาบวิญญาณขนาดมหึมาสามเล่มที่ใช้สังหารนักรบแห่งสุญญะสามคนแรกอย่างรวดเร็ว

ดาบวิญญาณขนาดใหญ่ทั้งสามเล่มนี้ปล่อยลำแสงสีดำสว่างจ้า เฟนด์หยิบดาบสีดำออกมาจากมัสตาร์ด ซี๊ด ดาบนี้ทำให้เขาประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในตอนที่พวกเขาอยู่ในโลกสีโลหิต และตอนนี้เฟนด์ก็รู้สึกมั่นใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อมีดาบเล่มนี้อยู่ในมือ

ดาบวิญญาณขนาดใหญ่ทั้งสามพุ่งเข้าหาเฟนด์ทันทีราวกับว่าวิญญาณของพวกมันถูกเรียกหาหลังจากที่เฟนด์ดึงดาบสีดำออกมา ภายในชั่วพริบตา ดาบวิญญาณขนาดใหญ่ทั้งสามเล่มก็หลอมละลายลงบนดาบสีดำราวกับหิมะที่ละลายภายใต้แสงอาทิตย์อันร้อนแรง ดาบสีดำเล่มนั้นดูคล้ายถูกปกคลุมด้วยชั้นของรังสีสีดำอมเทาในทันที และหมอกที่มีสีเดียวกันล้อมรอบคมดาบ ราวกับมีเปลวไฟสีทมิฬพวยพุ่งออกมาจากมัน

ในขณะนี้ จุดประกายแสงสีแดงเหล่านั้นพุ่งเข้าหานักรบแห่งสุญญะที่เหลืออีกสามคนอย่างรวดเร็วราวกับว่าพวกมันถูกเรียกหา เฟนด์เริ่มตึงเครียดในขณะที่เขาเปิดใช้งานกฎแห่งสุญญะและหายตัวไปจากจุดที่เขาอยู่อีกครั้ง