บทที่ 2276

เมื่อเหวี่ยงดาบออกไปอีกครั้ง นักรบแห่งสุญญะร่างที่สองก็สลายตัวเป็นจุดแสงสีแดงอย่างสมบูรณ์ ในชั่วพริบตาก็เหลือเพียงนักรบแห่งสุญญะร่างเดียวที่อยู่ถัดจากเฟนด์ไป

คราวนี้เฟนด์เร็วไม่พอ นักรบแห่งสุญญะได้ดูดซับจุดแสงสีแดงจากนักรบแห่งสุญญะที่สลายไปก่อนหน้านี้แล้ว ทำให้ความแข็งแกร่งของนักรบแห่งสุญญะเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เฟนด์กวาดจิตสัมผัสของตัวเองไปรอบ ๆ ขณะประเมินสถานการณ์ นักรบแห่งสุญญะที่อยู่ต่อหน้าเขาแข็งแกร่งขึ้นประมาณหนึ่งในสามส่วน หลังจากการโจมตีของเขา นักรบแห่งสุญญะร่างที่สามก็ทำให้เฟนด์ต้องเป็นฝ่ายตั้งรับอีกครั้ง

คราวนี้เฟนด์ยังคงใจเย็นไม่เปลี่ยน พื้นที่ใต้เท้าของเขาเริ่มบิดเบี้ยวอีกครั้งในขณะที่เขาถอยกลับไปห้าเมตร และนั่นทำให้เขามีเวลาพอได้หายใจหายคอ ขณะที่เขาสูบลมหายใจเข้าปอด เขาก็เริ่มเปิดใช้งานทักษะทลายห้วงสุญญะอีกครั้ง

เมื่อนักรบแห่งสุญญะคนที่สามพุ่งเข้ามา เขาก็ยกดาบขึ้นเพื่อทำการโจมตีอีกครั้ง

ผ่านไปห้าอึดใจ ก็เกิดเสียงดังก้องไปทั่ว และนักรบแห่งสุญญะคนสุดท้ายก็หายไปภายใต้การโจมตีของดาบสีดำในมือเฟนด์

คนอื่น ๆ ยังต่อสู้ไม่เสร็จ และพลังงานที่ผันผวนจากการต่อสู้ของพวกเขากลายเป็นสายลมแผ่วเบา หลังจากถูกกำแพงมิติปรับให้มันอ่อนกำลังลง สายลมปะทะร่างของเฟนด์จนเส้นผมของเขาปลิวไสวเพราะความรุนแรงของมัน

มือขวาของเขาถือดาบ ในขณะที่เขายืนนิ่งเหมือนต้นไม้ที่ตั้งตระหง่านอยู่เป็นหมื่นปี เขายังยืนตรงอยู่ที่เดิม และนักรบแห่งสุญญะทั้งหมดก็สูญสลายไปแล้ว เบื้องหน้าเขาไม่มีสิ่งใดกีดขวางอีกต่อไป เขาสามารถก้าวต่อไปได้ คราวนี้ เขามาถึงระยะแปดร้อยยี่สิบสามเมตร ที่ซึ่งมีนักรบแห่งสุญญะคนสุดท้ายยืนรออยู่

หลังจากผ่านพ้นอุปสรรคที่สร้างขึ้นจากนักรบแห่งสุญญะคนสุดท้ายได้แล้วเขาก็ก้าวไปถึงจุดสูงสุดของหุบเหวแห่งสุญญะและรอที่จะเผชิญหน้ากับการต่อสู้ครั้งสุดท้าย

แน่นอนว่านั่นขึ้นอยู่กับว่าใครจะสามารถมาถึงด่านทดสอบสุดท้ายได้เหมือนเขา!