บทที่ 2281

แต่ทว่าหลังจากพูดออกไปแล้ว ชายสวมหน้ากากก็ไม่ยอมหยุดอยู่เฉย เขาเริ่มเดินไปยังเนินในระยะแปดร้อยยี่สิบสามเมตร แต่ละก้าวที่เขาก้าวไปนั้นให้ความรู้สึกแน่วแน่และหนักอึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งยังเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะที่รุนแรงอีกด้วย

เกรแฮมสูดจมูกเบา ๆ เขาไม่ได้โง่และรู้ว่าชายสวมหน้ากากกำลังพยายามจะทำอะไร แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกอึดอัดใจอยู่ดี และเพราะว่าชายสวมหน้ากากเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เกรแฮมจึงไม่คิดจะหยุดอยู่กับที่และเริ่มมุ่งหน้าไปยังระยะแปดร้อยยี่สิบสามเมตรด้วยเช่นกัน

หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงระยะเดียวกับที่เฟนด์อยู่ ในขณะนั้นเหลือเพียงสามคนที่มีสิทธิ์เดินหน้าต่อไป เกรแฮมและชายสวมหน้ากากอยู่ในความคาดหวังของทุกคน แต่เฟนด์ถือว่าเป็นส่วนที่อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคน

ผู้ชมทุกคนมองไปยังเฟนด์ด้วยความประหลาดใจ เฟนด์เลิกคิ้วเมื่อเห็นอีกสองคนมาถึงในที่สุด แต่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

ในขณะนั้นชายสวมหน้ากากไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว ก่อนหน้านี้ เขาจะพ่นคำพูดต่าง ๆ นานาใส่เฟนด์ในทุกครั้งที่เจอและทุกครั้ง คำพูดของเขาจะเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถาง

แต่คราวนี้เขาเลือกที่จะปิดปากเงียบ

เฟนด์มองอีกฝ่ายด้วยความอยากรู้อยากเห็น และเขาเห็นดวงตาแดงก่ำคู่หนึ่ง ชายสวมหน้ากากมองเขาราวกับเขาไปฆ่าล้างตระกูลของชายสมหน้ากากเข้า นั่นทำให้เฟนด์พูดไม่ออก

ท่ามกลางความเงียบ เสียงของชายชราที่ดังขึ้นอีกครั้งก็ทำให้บรรยากาศตึงเครียดยิ่งขึ้นกว่าเดิม

“นี่คือนักรบแห่งสุญญะลำดับที่เก้า หลังจากผ่านด่านทดสอบนี้ไปได้แล้ว พวกเธอจะสามารถปีนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนบนหุบเหวแห่งสุญญะก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของพวกเขาแข็งขึ้น พลังงานไร้รูปร่างเริ่มห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาเอาไว้

ช่วงเวลาต่อมา พื้นที่รอบตัวพวกเขาเริ่มบิดเบี้ยว แล้วเมื่อเขามองสภาพแวดล้อมรอบตัวอีกครั้งก็พบว่าทิวทัศน์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หุบเหวแห่งสุญญะสูญมลายหายไปแล้ว และพวกเขาก็มาถึงโลกสีโลหิตที่ดูต่างออกไปอีกครั้ง