บทที่ 2322

เมื่อเฟนด์กลับมามองที่เกรแฮมอีกครั้ง สายตาของเขาก็ดูบูดบึ้งและดุร้าย

เกรแฮมถอนหายใจ รู้สึกทำอะไรไม่ถูก ขณะที่เบนจามินมองไปที่เฟนด์ก่อนจะหันไปมองเกรแฮม

ต่างจากเกรแฮม เบนจามินตกอยู่ในความมืดมนอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเขาอยากจะปกป้องเกรแฮมและออกตัวแทนเขาอยู่สักหน่อย แต่จริงๆแล้วเขาก็อยากที่จะได้คำตอบเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะนิ่งเงียบ

เกรแฮมตกอยู่กับความสิ้นหวังอยู่นานสองนาน ตอนที่สุดท้ายจะอ้าปากพูดอย่างไม่เต็มใจนัก “พวกเขาต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง มันเป็นสิ่งที่มีคุณอนันต์และโทษมหันต์ มันไม่ใช่สิ่งที่พลังของสำนักทางเหนือเพียงอย่างเดียวจะหามันเจอ เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงให้บัตรผ่านครึ่งหนึ่งกับสำนักทางใต้ด้วย ”

การคาดเดาของเฟนด์ไม่ผิดเลย และสีหน้าของเขาก็ไม่ได้ดูเบาใจขึ้นเลยแม้แต่น้อย เกรแฮมถอนหายใจอีกครั้งและรู้ว่าเฟนด์ไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด

“ผมรู้ว่าตอนนี้คุณคงไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูด แต่รับประกันได้เลยว่าผมไม่ได้โกหก ถ้าคุณไม่เชื่อผม ผมก็ทำอะไรไม่ได้”

ทันใดนั้น เฟนด์ก็พูดขึ้นมาว่า "สิ่งนั้นคืออะไร? อยู่ที่ไหน? ใช่ของล้ำค่าที่มีอยู่บนหุบเหวแห่งสุญญะไหม หรือเป็นอย่างอื่นที่อยู่ในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม?"

เกรแฮมส่ายหน้า “เรื่องนั้นผมไม่รู้หรอก ผมมีทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดพวกผู้อาวุโสจึงมอบหน้าที่ให้ผมนำมันกลับไป ผมคิดว่าเมื่อถึงเวลานั้นเขาจะได้รู้ว่าพวกเขากำลังพูดถึงสิ่งใด

“แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครบอกอะไรกับผมเลย ผมไม่ได้ข้อมูลอะไรสักอย่าง แม้กระทั่งตอนที่ถูกส่งมายังแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามแล้วก็ตาม”

หลังจากพูดจบ เกรแฮมก็เหลือบมองเบนจามินที่อยู่ข้าง ๆ เบนจามินได้แต่ส่ายหน้า “ผมไม่รู้อะไรเลย ถ้าคุณไม่ยกเรื่องสิ่งที่มีคุณอนันต์และโทษมหันต์ขึ้นมาพูด ผมคงไม่รู้ว่ามีเรื่องนี้อยู่ด้วย”