บทที่ 2329

เกรแฮมตะคอก “นายฆ่าศิษย์ร่วมสํานักของพวกเราไปมากมาย เราเองก็จะไม่ปล่อยนายไปเหมือนกัน! ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะฆ่านายไม่ได้ แต่ไม่ว่ายังไงเราก็จะทำให้นายต้องชดใช้!”

เฟนด์ไม่แยแสต่อคำด่าทอของชายสวมหน้ากากมากเท่าไหร่ แต่คำพูดของเกรแฮมทำให้เขาเลิกคิ้ว

เกรแฮมค่อนข้างน่าสนใจ ผู้ชายคนนี้ผูกตัวเองกับเฟนด์ไว้ด้วยกัน ราวกับว่าทั้งสองคนเป็นพวกเดียวกัน

แต่เฟนด์ไม่คิดว่าเกรแฮมหมายความอย่างที่พูดจริง ๆ เขาเข้าใจดีว่าเขาและเกรแฮมอยู่ฝั่งเดียวกันเพราะพวกเขามีความสัมพันธ์อันเป็นประโยชน์ร่วมกันเพียงประเดี๋ยวประดาเท่านั้น

เนื่องจากพวกเขาทั้งสองคนมาจากสำนักทางตอนเหนือ พวกเขาจะต้องร่วมมือกันต่อต้านสำนักวายชนม์ แต่ทันทีที่พวกเขาออกจากหุบเหวแห่งสุญญะไปได้ เกรแฮมก็คงจะถีบหัวส่งเขาทันที

เฟนด์ไม่คิดที่จะเชื่อว่าเกรแฮมจะไม่หันไปจับมือกับชายสวมหน้ากากเพื่อเล่นงานเขาทีหลัง

ชายสวมหน้ากากหัวเราะเย้ยหยันกับคำพูดของเกรแฮม แม้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ และยิ่งไปกว่านั้น หัวใจของเขาก็ยังคุกรุ่นไปด้วยโทสะ สภาพร่างกายของเขายิ่งแย่ลงไปอีกและไม่อาจจะพยุงตัวให้นั่งได้ด้วยซ้ำ

เหล่าศิษย์ที่อยู่ใกล้เขารีบเอื้อมมือไปช่วยชายสวมหน้ากาก ดูเหมือนเกรแฮมจะสังเกตเห็นว่าชายสวมหน้ากากได้รับบาดเจ็บสาหัสจนแทบจะนั่งไม่ไหวแล้วด้วยซ้ำ

เขาหันกลับมาถามด้วยความตกใจทันทีว่า “หมอนั่นเป็นอะไร? ทำไมเขาถึงบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้? มีอะไรเกิดขึ้นกับเขากัน?”

เฟนด์ขมวดคิ้วขณะที่เขามองเกรแฮมอย่างโกรธเคือง เฟนด์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเกรแฮมเพิ่งสังเกตเห็นอสรพิษปีศาจแปดหางที่สูงหลายร้อยเมตรตรงหน้า

ทั้งที่มีอสรพิษตัวใหญ่ยักษ์อยู่ตรงหน้าทำไมเขาถึงยังถามถึงสาเหตุที่ชายสวมหน้ากากได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้นกับเฟนด์อีก?

หมอนี่ตาบอดหรือไง?