บทที่ 2330

เกรแฮมไม่พอใจกับความคิดดังกล่าว

ขณะเดียวกันเสียงอันคุ้นเคยก็ดังขึ้น

“เฟนด์ อย่าทำอะไรเกินตัวล่ะ ขอแค่นายยังมีชีวิตอยู่ ก็ไม่มีอะไรที่นายทำไม่ได้ อย่าคิดแต่จะเอาชนะจนทำให้ตัวเองต้องตกอยู่ในอันตราย” เนลสันเอ่ยปากขึ้นด้วยความจริงใจ ขณะมองหน้าเขา

ในขณะนี้เนลสันยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บ เฟนด์พยักหน้า เขารู้ว่าเนลสันหมายความตามที่เขาพูด ในตำหนักสองกษัตริย์ นอกเหนือจากกริฟฟินที่ทรยศไปแล้ว พวกเขาเหลือกันเพียงสามคนเท่านั้น

อิเซยาห์รีบกล่าวเสริมว่า "เนลสันพูดถูกแล้ว อสรพิษปีศาจแปดหางไม่ใช่อะไรที่จะเอาชนะได้ง่ายเลย ถ้าคุณต้องสู้กับมัน ก็ต้องคิดให้รอบคอบ!"

เฟนด์เอื้อมมือไปวางบนไหล่ของเนลสัน “ไม่ต้องห่วง ตำหนักสองกษัตริย์เหลือเพียงเราสามคนแล้ว ไม่ว่ายังไงผมก็จะทำให้มั่นใจว่าผมจะได้ส่งพวกคุณสองคนออกไปอย่างปลอดภัย”

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความรู้สึกเชิงบวกต่อตำหนักสองกษัตริย์มากนัก แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าทางสำนักได้มอบเวลาและทรัพยากรในการบ่มเพาะเขามา เพื่อตอบแทนบุญคุณนี้ เขาจะดูแลพวกเขาอย่างดี

เนลสันและอิเซยาห์พยักหน้า เห็นได้ชัดว่าประทับใจกับคำพูดของเฟนด์ พวกเขาต่างหวาดกลัวอนาคตที่ยังมาไม่ถึงเนื่องจากตำหนักสองกษัตริย์พบกับความสูญเสียครั้งใหญ่และรู้สึกหดหู่ใจอย่างที่สุด การได้ยินคำพูดของเฟนด์ทำให้พวกเขาใจชื้นขึ้น แม้ว่ามันจะไม่มากมายอะไร แต่มันทำให้พวกเขาอยากจะมีชีวิตรอดต่อไปอีกครั้ง

แซมซั่นมองดูอสรพิษปีศาจแปดหางอย่างสงสัย อสรพิษตัวนี้มีความยาวหลายร้อยเมตร และชื่อของมันก็สมกับตัวด้วย

นับตั้งแต่ส่วนท้องของมันลงมาถูกแยกออกเป็นแปดหาง ร่างกายของมันถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ด และมีลิ้นที่ใหญ่โต ดวงตาสีแดงของมันดูดุร้ายและอาจทำให้หัวใจของคนที่พบเห็นเย็นยะเยือกได้

บางครั้งมันจะแลบลิ้นออกมาแต่ดูเหมือนเพิกเฉยต่อคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน ราวกับมันไม่ได้เห็นใครเลย อสรพิษแปดหางไม่ได้เริ่มโจมตี ซึ่งนั่นจุดประกายต่อมอยากรู้อยากเห็นของเฟนด์และคนอื่น ๆ

แซมซั่นอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "เกิดอะไรขึ้นกับอสรพิษแปดหางตัวนี้? ตาของพวกมันมองไม่เห็นหรือเปล่า? ทำไมมันไม่โจมตีพวกเรา!"