บทที่ 2336

เขายังคงได้ยินเสียงคำรามอันเจ็บปวดของอสรพิษแปดหางดังก้องอยู่ในหู มือของเฟนด์สั่นเทา หลงลืมความเจ็บปวดที่ได้รับจากการถูกหางของมันฟาดไปชั่วขณะ กลับกัน เขามองดูอสรพิษปีศาจแปดหางที่กำลังดิ้นรนอยู่เช่นนั้น

ทักษะทลายห้วงสุญญะได้ทำลายวิญญาณของอสรพิษปีศาจแปดหางส่วนใหญ่ไปแล้ว มันสูญเสียสัมปชัญญะและทำได้เพียงต่อสู้กับสัญชาตญาณของตัวมันเองเท่านั้น

ขณะการดิ้นรนเพื่อหวังเอาชีวิตรอดของมันหยุดลง เสียงคำรามสุดท้ายของมันดังสนั่นเต็มสองหูของเฟนด์ แต่ทว่าเฟนด์ไม่ได้ยกมือขึ้นปิดหูตัวเอง และเอาแต่เบิกตากว้างจ้องมองไปยังอสรพิษปีศาจแปดหางตรงหน้า

หลังจากดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดวิญญาณของอสรพิษปีศาจแปดหางก็ดับลงอย่างสมบูรณ์ เสียงคำรามของมันเงียบหายไป ขณะที่ผู้ชมด้านนอกได้แต่ตกตะลึง

อสรพิษปีศาจแปดหางขนาดยักษ์ร่วงหล่นลงกับพื้นภายใต้สายตาของทุกคน

ด้วยเสียงดังปัง ร่างมหึมาของมันทำให้พื้นสั่นสะเทือน ฝุ่นละอองคลุ้งตลบบดบังทัศนวิสัยของทุกคน ในขณะนั้น ทุกคนได้แต่อ้าปากค้างอย่างพูดไม่ออก

ความจริงแล้ว การต่อสู้นี้ไม่ได้กินเวลาไปมากเท่าไหร่ ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าการโจมตีครั้งสุดท้ายของเฟนด์ที่โจมตีไปยังอสรพิษปีศาจแปดหางนั้นจะไม่ใช่การโจมตีที่ดุดันอะไรนัก แต่กลับทำให้อสรพิษตัวนั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต!

“มันตายแล้วเหรอ?” ริมฝีปากของแซมซั่นสั่นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า

คนอื่น ๆ ต่างก็วิตกกังวลอย่างไม่น่าเชื่อ “มันน่าจะตายแล้วล่ะ! แต่มีใครบอกฉันได้ไหมว่ามันตายได้ยังไง?

“ดูเหมือนว่าเฟนด์จะเปลี่ยนจุดโจมตีของเขาและปราการเหล็กของอสรพิษแปดหางนั้นย่อยยับลงราวกับเศษกระดาษ เฟนด์สามารถเอาชนะมันได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว! หลังจากนั้น มันก็ดิ้นพล่านและคำรามอยู่สองสามวินาทีก่อนที่มันจะตาย!”