บทที่ 2335

ในขณะนั้นทุกคนต่างก็พากันคิดว่าเฟนด์เป็นคนไร้สมองเช่นนั้นจริง ๆ เฟนด์สูดลมหายใจเข้าปอดอีกครั้งในขณะที่ร่ายผนึกมือสองสามครั้ง ก่อนเปิดใช้งานกฎแห่งสุญญะอย่างเต็มขีดจำกัด

เขาย้ายจากการลอยตัวอยู่ด้านหลังของอสรพิษแปดหาง ไปปรากฏตัวต่อหน้ามันอย่างกะทันหัน ซึ่งทำให้อสรพิษปีศาจแปดหางประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

ตลอดเวลาที่ผ่านมาอสรพิษปีศาจแปดหางโจมตีเฟนด์ด้วยความคิดที่ว่าชายหนุ่มเป็นคนไม่มีสมองมาโดยตลอด มันไม่คาดคิดเลยว่าจู่ ๆ เฟนด์จะมาปรากฏตัวต่อหน้ามันเช่นนี้

เฟนด์หรี่ตาลง จิตใจของเฟนด์ปั่นป่วนอย่างหนักขณะที่ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังบริเวณใต้หน้าผากของมัน

เฟนด์คำรามเสียงต่ำ “ต่ำกว่าหัวงูไปสองเมตร! จุดอ่อนของมันน่าจะอยู่ตรงนั้น!”

ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็พุ่งตัวไปข้างหน้าราวกับกระสุนที่พุ่งออกจากรังปืนและมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่เขามั่นหมายไว้ ในขณะนั้น จิตใจของเขาว่างเปล่า ไม่แม้แต่จะสงสัยว่าอสรพิษปีศาจแปดหางจะล่วงรู้ถึงเป้าหมายของเขาหรือไม่

มือของเขาร่ายผนึกขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่แสงแสงสีดำอมเทาเปล่งประกายจากฝ่ามือ ก่อนที่เขาจะสร้างดาบวิญญาณจำนวนสามสิบห้าเล่มหลอมรวมเท่ากับดาบสีดำในมืออย่างรวดเร็ว!

“ทลายห้วงสุญญะ!” เฟนด์อุทาน "ตายซะเถอะ!"

ทันทีที่พูดจบ ดาบสีดำก็พุ่งเขาหาร่างของอสรพิษตัวนั้นทันที

ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา อสรพิษปีศาจแปดหางไม่ทันได้ร่วมรู้เลยแม้แต่วินาทีเดียวว่าเฟนด์จะเป็นหมาป่าในคราบแกะ การโจมตีเข้าที่เกร็ดบนหลังของมันเป็นเพียงการโจมตีเพื่อหันแห่งความสนใจของมันเท่านั้น

ในความเป็นจริง เข้าล่วงรู้ถึงจุดอ่อนของอสรพิษปีศาจแปดหางมาตั้งแต่แรกแล้ว ร่างกายของมันถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดหลายชั้น และจุดอ่อนเพียงจุดเดียวของมันอยู่ต่ำกว่าหน้าผากราวสองเมตรที่ซึ่งมีเกล็ดสีเทาปกคลุมอยู่

บริเวณที่มีเกล็ดสีเทาเหล่านั้นคือบริเวณที่มันใช้ในการดูดซับพลังงานที่แท้จริง และเป็นจุดที่อ่อนแอที่สุดบนร่างกายของมัน!