บทที่ 2345

“แม้แต่คนที่อยู่ในระดับผลึกวสันต์ หรือแม้กระทั่งระดับผลึกสวรรค์ก็ยังไม่กล้าสุ่มสี่สุ่มห้าลองมัน เขาคิดว่าตัวเองไหวเหรอ? กำลังรนหาที่ตายสิไม่ว่า!”

เกรแฮมเหลือบมองชายสวมหน้ากาก เกรแฮมเกลียดชายสวมหน้ากากถึงขั้นสูงสุดแล้ว นั่นก็เพราะผู้ชายคนนั้นทำให้เกรแฮมต้องประสบกับปัญหามากมายและยังฆ่าศิษย์จากสำนักสหัสบรรณไปไม่น้อยด้วย

เดิมทีเขาอยากจะเพิกเฉยต่อชายสวมหน้ากาก แต่เมื่อได้ยินคำพูดที่ถือดีของชายสวมหน้ากากแล้ว เกรแฮมก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากอย่างเย็นชาว่า "นายมักจะประเมินเฟนด์แบบนี้ตลอดเลยนะ แต่ก็นายไม่ใช่เหรอที่มองเขาผิดไปอยู่ตลอดเวลา? อย่ามาวิจารณ์กันมั่ว ๆ นะ!”

จู่ ๆ ใบหน้าของชายสวมหน้ากากก็แดงก่ำด้วยความโกรธ และอยากจะเข้าไปเล่นงานเกรแฮมเสียเดี๋ยวนี้! ขณะที่ชายสวมหน้ากากกำลังจะตอบโต้ เฟนด์ที่อดทนจนถึงขีดสุดก็ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "อ๊า..."

แต่เสียงร้องของเฟนด์ถูกกลั้นเอาไว้ เขาปิดปากแน่น ไม่อยากให้ใครได้ยินเสียงร้องเนื่องจากความเจ็บปวดของตัวเอง

แต่เนื่องจากความเจ็บปวดที่เขาต้องทนทุกข์ทรมาน ร่างกายของเขาจึงสั่นสะท้านยิ่งขึ้นไปอีก เขาสั่นอย่างรุนแรงจนกล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายของเขาสั่นตามไปด้วย ขมับของเขาสั่นสะเทือนราวกับร่างของเขาพร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ

แม้ว่าคนอื่น ๆ จะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เฟนด์กำลังเผชิญอยู่ แต่เมื่อดูจากปฏิกิริยาของเฟนด์ พวกเขาก็ยังพอมองออกว่าความเจ็บปวดเหล่านั้นมากมายเพียงใด และโอสถขัดเกลาวิญญาณมีผลกระทบรุนแรงถึงระดับไหน

ในขณะนั้น เฟนด์ไม่ทันได้สังเกตเห็นปฏิกิริยาของคนรอบข้างต่อเสียงร้องแห่งความเจ็บปวดของเขา เพราะเขาเจ็บปวดมากเสียจนอยากจะตาย

โอสถขัดเกลาวิญญาณนั้นรุนแรงจริง ๆ! เฟนด์รู้สึกราวกับว่าวิญญาณทุกส่วนถูกโจมตีด้วยการโจมตีที่รุนแรง วิญญาณของเขาถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ในทุกอณูก่อนจะถูกประกอบกลับคืน!