บทที่ 2346

“ในตอนที่พลังวิญญาณของเฟนด์ที่ใช้ในการสนับสนุนการสร้างวิญญาณของเขาขึ้นมาใหม่หมดลง วิญญาณของเขาก็จะแหลกสลาย! หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น จะไม่ใช่แค่การบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น แต่เฟนด์อาจจะถึงแก่ความตายก็เป็นได้”

คำพูดของเบนจามินทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจให้ทุกคน นั่นก็เพราะพวกเขาส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับโอสถขัดเกลาวิญญาณมากนัก แต่กลับกันเบนจามินไม่ได้เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธที่มีพรสวรรค์เท่านั้น แต่ยังเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุรุ่นต่อไปอีกด้วย

เขาเข้าใจเรื่องโอสถมากกว่าคนทั่วไป ดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจเลยที่คำพูดของเขาจะน่าเชื่อถือ อิเซยาห์ทำท่าราวกับคนในครอบครัวของตัวเองกำลังจะตาย "แล้วพวกเราจะทำยังไงดี?!"

ในขณะนั้น เขาไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรได้อีกนอกจากพูดออกมาแบบนั้น ใบหน้าของเนลสันเองก็กังวลไม่แพ้กัน นับตั้งแต่ที่เฟนด์กลืนโอสถขัดเกลาวิญญาณลงคอไป เนลสันก็คลายความกังวลลงไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

เขาส่ายหน้าเล็กน้อย ไม่มีคำตอบให้กับอิเซยาห์ นอกจากเบนจามินแล้ว ทุกคนก็เงียบเป็นเป่าสาก เบนจามินมองอิเซยาห์ด้วยสายตามีนัยยะ เขารู้ว่าอิเซยาห์เป็นศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์เช่นเดียวกับเฟนด์

หากเกิดอะไรขึ้นกับเฟนด์ เนลสันและอิเซยาห์จะต้องประสบกับปัญหาใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความบาดหมางระหว่างเฟนด์และสำนักวายชนม์ หากพวกเขาจากตำหนักสองกษัตริย์เหลือกันเพียงสองคนขึ้นมาแล้วล่ะก็

ในขณะที่เฟนด์อ่อนกำลังลง ชายสวมหน้ากากจะฆ่าพวกเขาอย่างไม่ลังเลแน่นอน!

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น เบนจามินก็พูดอย่างเห็นใจว่า "เฟนด์อาจจะไม่เป็นไรก็ได้"

คำพูดเหล่านั้นไม่ช่วยอะไรเลย และเนลสันกับอิเซยาห์ก็ยังคงมีสีหน้าดังเดิมไม่เปลี่ยน รั้งแต่จะทำให้อิเซยาห์ยิ่งทวีความกังวลรุนแรงขึ้น

เขาพูดอย่างเสียไม่ได้ "เฟนด์ประมาทเกินไป!"

เนื่องจากอิเซยาห์กังวลมาก เนลสันจึงหันกลับมามองเขา “อย่าเพิ่งกังวลเลย กังวลไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก ฉันเชื่อว่าเฟนด์จะผ่านมันไปได้”