บทที่ 2361

ก่อนที่เขาจะทันได้ถาม ผู้อาวุโสก็พูดประโยคสุดท้ายของเขาว่า "ผู้ขนย้าย เริ่มได้"

หลังจากนั้น วิสัยทัศน์ของเฟนด์ก็เริ่มเบลอ ในตอนที่เขากลับมามองเห็นอีกครั้ง เขาก็กลับมาบนที่จุดสูงสุดของหุบเหวแห่งสุญญะ

ในขณะนั้นหุบเหวแห่งสุญญะดูไม่ต่างจากตอนที่เขาจากไปเลย ศพของชายสวมหน้ากากยังคงกองอยู่บนพื้น และทุกคนต่างก็มองดูเฟนด์ด้วยดวงตาเบิกกว้าง!

ขณะที่เฟนด์กำลังครุ่นคิดถึงคำพูดของผู้อาวุโส พลังงานที่คุ้นเคยก็รายล้อมร่างกายของเขา ร่างกายของเขาเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วภายใต้การควบคุมของพลังงาน

เพียงพริบตาเดียว เขาก็มาถึงลานกว้างที่พวกเขาอยู่ก่อนที่เขาจะปีนขึ้นไปบนหุบเหวแห่งสุญญะเป็นครั้งแรก

ลานกว้างนี้มีขนาดใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ แม้ว่าจะมีผู้เข้าร่วมมากกว่าร้อยแปดสิบคน แต่มันไม่ได้แคบเลยสักนิด ไม่ต้องพูดเรื่องที่ตอนนี้กว่าครึ่งหนึ่งของผู้เข้าร่วมเสียชีวิตไปแล้วอีก

พวกเขาเหลือกันอยู่เพียงประมาณร้อยเท่านั้น ดังนั้นสภาพแวดล้อมของพวกเขาจึงดูกว้างใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ ทุกคนกลับมายังลานเบื้องล่างแล้ว ยกเว้นผู้ที่เสียชีวิต สิ่งที่เหลืออยู่ดูไม่แตกต่างจากเมื่อก่อนมากนัก

เพียงแต่ว่าสภาพจิตใจของพวกเขาแตกต่างไปมากจากตอนที่พวกเขามาถึงครั้งแรก ศิษย์สำนักทางเหนือล้วนเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความโศกเศร้า

ศิษย์ของสำนักทางใต้เองก็ไม่ได้มีสถานะที่ดีไปกว่ากันมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเห็นว่าเฟนด์ถูกพาลงมาพร้อมกับพวกเขา พวกเขามองดูเฟนด์ด้วยสีหน้าหวาดกลัว และพวกเขาก็ค่อย ๆ รวมกลุ่มเข้าด้วยกัน และจ้องมองเฟนด์ด้วยความตื่นตระหนก

เฟนด์เหลือบมองทุกคน เขารู้โดยธรรมชาติว่าทำไมพวกเขาถึงมองเขาแบบนั้น นั่นก็เพราะพวกเขาเคยร่วมมือกันเพื่อสังหารศิษย์จากสำนักทางเหนืออย่างน้อยหกสิบหรือเจ็ดสิบคนมาก่อนหน้านี้