บทที่ 2362

เฟนด์หัวเราะออกมาอย่างเย็นชา แม้ว่าเขาจะไม่ต่อสู้กับศิษย์ตระกูลทางใต้เหล่านั้น แต่เขาก็ยังมีปัญหาที่ต้องสะสางเสียก่อน

กริฟฟินสร้างปัญหาให้เขาอยู่เสมอ เฟนด์เลยต้องทนทุกข์เพราะเรื่องนั้นมาก่อน แต่ไม่ใช่เพราะเขากลัวกริฟฟิน นั่นเพลงเพราะเขารู้สึกว่าที่ผ่านมาล้วนไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม แต่ตอนนี้เขากลับไม่สนใจเรื่องพวกนั้นอีกต่อไปแล้ว

ถ้าเขากำจัดชายสวมหน้ากากไม่ได้ กริฟฟินก็อาจจะเป็นคนที่รอดไปได้!

บนหุบเหวแห่งสุญญะ เขาไม่อาจทำอะไรได้เลยเนื่องจากมีอุปสรรคมากนับประการ หากไม่มีข้อจำกัดเหล่านั้นแล้ว เฟนด์ก็ไม่จำเป็นต้องอดทนอีกต่อไป

เขาโบกมือขวา และดาบสีดำก็ปรากฏขึ้น มือซ้ายของเขาเริ่มควบแน่นดาบวิญญาณจำนวนหกสิบเล่ม

กริฟฟินดูเหมือนจะตรวจจับความผิดปกติได้ และเขาก็เบิกตากว้างขณะที่เขาเริ่มถอยอย่างรวดเร็ว แม้ว่าดาบของเฟนด์จะไม่ได้ชี้มาที่เขา แต่กริฟฟินก็รู้ว่าเป้าหมายของเฟนด์คือเขาอย่างแน่นอน

“นี่นายคิดจะทำอะไรกัน อย่าโจมตีฉันนะ ฉันเป็นศิษย์พี่ของนาย ฉันเป็นศิษย์ร่วมสำนักของนาย ถ้านายทำร้ายศิษย์ร่วมสำนักของตัวเอง นายจะต้องได้รับโทษ!”

อันที่จริงเขาไม่ควรจะพูดออกมาจะดีกว่า อิเซยาห์หัวเราะอย่างเย็นชา "หลังจากที่นายกำจัดศิษย์ร่วมสำนักของเราไปมากมาย นายยังมีหน้ามาพูดแบบนั้นอีกเหรอ อย่าลืมสิ่งที่นายเคยทำก่อนหน้านี้สิ นายเป็นคนที่ทรยศต่อสำนัก! แถมยังช่วยศัตรูกำจัดพวกเราด้วยซ้ำ!”

กริฟฟินส่ายหน้าอย่างฉุนเฉียวขณะที่เขาถอยหลัง เฟนด์ขมวดคิ้ว เขาไม่อยากเปลืองน้ำลายพูดกับคนประเภทนี้

ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน เขาก็พุ่งไปข้างหน้า เขาเปิดใช้งานกฎแห่งสุญญะขณะไปปรากฏตัวต่อหน้ากริฟฟินในพริบตา กริฟฟินตัวสั่นด้วยความกลัวและถอยหนีอย่างต่อเนื่อง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะจบลงในสถานการณ์แบบนี้ เขายังคงจำได้ว่าเขามองเฟนด์ด้วยสายตาเช่นไรก่อนที่พวกเขาจะเข้ามาในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม

เฟนด์เป็นเพียงศิษย์อาวุโสที่พอมีโชคอยู่นิดหน่อย เขาไม่จำเป็นต้องกลัวการคุกคามของเฟนด์เลย อย่างไรก็ตาม เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าศิษย์นี้จะปีนข้ามเขาไปได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน!