บทที่ 2375

คำพูดของเฟนด์ทำให้แม้แต่เมย์นาร์ดต้องเบิกตากว้าง คนอื่น ๆ มองดูเฟนด์ด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น และเฟนด์ก็เม้มริมฝีปากอย่างช่วยไม่ได้

โดยปกติเขาจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ แต่ผู้คนที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่มีพลังที่น่ากลัวเลย แม้ว่าพวกเขาอยากจะทำอะไรบางอย่างกับเขา พวกเขาก็ไม่อาจหยุดยั้งเฟนด์จากการหลบหนีได้

นั่นคือเหตุผลที่เฟนด์ซื่อสัตย์กว่าปกติมาก เมย์นาร์ดก้าวไปข้างหน้าและพินิจพิเคราะห์เฟนด์ราวกับต้องการจะสังเกตให้เห็นบางอย่างจากเครื่องแต่งกายของเฟนด์ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรัฐเวสต์ เซอร์ซีและบอกอะไรไม่ได้เลย

หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดเขาก็พูดว่า "ก่อนหน้านี้คุณอยู่ที่ไหน?"

เฟนด์สงบสติอารมณ์ ไม่ได้คิดจะอธิบายตัวเองด้วยซ้ำ “นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาที่รัฐตอนกลาง”

เมย์นาร์ดขมวดคิ้วกับสิ่งนี้และพูดอย่างค่อนข้างไม่สบอารมณ์ว่า "ไม่ต้องห่วงหรอก เราไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณสักหน่อย เจ้านายของเราแค่อยากจะเชิญให้คุณไปกับเรา เราแค่ต้องการกำลังคนเพิ่มอีกคนเพราะที่นี่อันตรายมาก ถ้าอยู่ที่นี่เพียงลำพัง คุณอาจจะอยู่ไม่ได้ถึงสองวันด้วยซ้ำ

“แต่การที่คุณจะมากับเราโดยที่เราไม่รู้ภูมิหลังของคุณ มันก็ค่อนข้างจะไม่ปลอดภัยสำหรับเราเหมือนกัน”

คำพูดของเมย์นาร์ดค่อนข้างสุภาพ แม้จะมีสัญญาณบ่งชี้ถึงภัยคุกคามที่ปนมาในปฏิกิริยาตอบสนองของเขา แต่น้ำเสียงของเขาก็ค่อนข้างบ่งบอกได้ดี

เฟนด์มองไปที่เมย์นาร์ด “ที่ผมไม่อยากจะพูดอะไร เพราะผมก็ไม่รู้ภูมิหลังของคุณเหมือนกัน คุณอยากให้ผมตอบตามตรง คุณก็ต้องแสดงความจริงใจของตัวเองมาก่อนสิ”

เมย์นาร์ดอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างเย็นชาเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น “คุณนี่กล้าจริง ๆ ทั้งที่เพิ่งอยู่แค่ขั้นต้นของระดับแรกกำเนิด แต่กลับกล้ามาเรียกร้องอะไรจากพวกเรา? ผมจะบอกคุณให้ว่าตอนนี้คุณควรที่จะเป็นฝ่ายขอร้องเราต่างหาก ถ้าเราไม่พาคุณไปด้วย คุณจะไม่มีวันรอดไปจากที่นี่!”

เฟนด์เลิกคิ้ว ดูคล้ายไม่สะทกสะท้าน “คุณพูดถูก ถ้าคุณไม่พาผมไปด้วย ผมอาจต้องเสียชีวิตอยู่ที่นี่

“แต่ถ้าผมไม่รู้จักคุณและติดตามคุณไปง่าย ๆ ผมจะไม่ต้องตกอยู่ในอันตรายแบบเดียวกันหรอกหรือ?”