บทที่ 2389

อย่างไรก็ตาม วิมานโอสถใช้ทรัพยากรในการเลี้ยงดูคนเหล่านี้ค่อนข้างมาก การเล่นแร่แปรธาตุเป็นสิ่งที่ต้องใช้หญ้าวิญญาณและโอสถมากมาย ไม่ต้องใช้ทรัพยากรมากมายขนาดนั้น พวกเขาก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายค่อนข้างมาก

กิลเบิร์ต ฮิวจ์ไอเบา ๆ ขณะที่เขารินชาที่มีอุณหภูมิเหมาะสมลงในถ้วย “คุณซิมมอนส์ คุณคงเหนื่อยมาก ดื่มชาบรรเทาอาการคอหน่อย วันนี้คุณยุ่งมาก

“ให้ผมจัดการเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้เองเถอะ ร้านค้าทั้งร้านจะสะอาดสะอ้านอย่างแน่นอน”

คุณซิมมอนส์เลิกคิ้ว พยักหน้าอย่างมีความสุข "นายรู้จักฉันดีนี่ กิลเบิร์ต ฉันจะมอบหมายหน้าที่นี้ให้ใครไม่ได้เลย นายทำทุกอย่างได้อย่างดีมาโดยตลอด ฉันถึงได้วางใจที่จะมอบหมายหน้าที่นี้ให้นาย"

ขณะที่เขาพูดแบบนั้น รอยยิ้มของคุณซิมมอนส์ก็กว้างขึ้นเรื่อย ๆ กิลเบิร์ตพยักหน้า เผยรอยยิ้มที่ดูเหมาะสม ราวกับว่าเขารู้สึกขอบคุณกับคำพูดเหล่านั้นอย่างที่สุด

แต่ทว่ากิลเบิร์ตไม่ได้รู้สึกอย่างที่ทำเลย แต่เขาพบว่ามันน่าขบขันมาก เหตุผลเดียวที่คุณซิมมอนส์ยกย่องเขามากก็คือคุณซิมมอนส์รู้สึกว่าเขามีศักยภาพสูงส่ง

จากนักเรียนทั้งสิบคน กิลเบิร์ตเป็นหนึ่งในคนที่มีความหวังมากที่สุดที่จะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุการแร่แปรธาตุระดับหก ด้วยเหตุนี้ คุณซิมมอนส์ยกยิ้มให้เขาเสมอ

ซิมมอนส์เป็นคนชอบเลียแข้งเลียขาคนมีอำนาจและเหยียบย่ำคนอ่อนแอมาโดยตลอด ถ้าไม่เช่นนั้น ซิมมอนส์ก็คงไม่เลิกคิ้วตอนที่กิลเบิร์ตพูดด้วย

เมื่อเขาเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับหก บุคคลแรกที่เขาอยากติดต่อด้วยย่อมเป็นซิมมอนส์ ซิมมอนส์สามารถจัดการกับปัญหาได้อย่างง่ายดาย ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับทุกสิ่ง ประตูห้องโถงก็ถูกเปิดออก

กิลเบิร์ตขมวดคิ้ว เขากำลังจะกล่าวขออภัยเมื่อเห็นใครบางคนบุกเข้ามาทางประตู