บทที่ 239

เฟนด์ทนไม่ไหวอีกต่อไปเมื่อได้เห็นสีหน้าของเซลีน่า เขาตรงไปหาบริตนีย์และตบหน้าเธอสองครั้ง

“เพี๊ยะ เพี๊ยะ!”

เสียงดังอย่างไม่น่าเชื่อดังขึ้นในขณะที่ในห้องนั้นเงียบลง

“ฝันอยู่เหรอ? ผมกับภรรยาเต็มใจที่จะซื้อเครื่องดื่มให้คุณ คุณก็ควรจะรู้สึกขอบคุณสิ ตรงกันข้าม นี่คุณกำลังขอให้เราคุกเข่าต่อหน้าคุณเหรอ? ฮ่า ๆ คุณยังติดอยู่ในความฝันของเจ้าหญิงรึยังไง?”

สีหน้าของเฟนด์เย็นชาขึ้น การจ้องมองของเขาเต็มไปด้วยความน่ากลัว

ตัวของบริตนีย์แข็งทื่อ เธอไม่เคยโดนตบมาก่อนในชีวิต

เธอเป็นลูกสาวของตระกูลลี เพราะฉะนั้น ตระกูลดูแลเธออย่างดี ยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม เปรียบดั่งเพชรในตม เธอไม่คิดว่าจะถูกบอดี้การ์ดตบหน้ามาก่อน

“แมท มัวยืนทำอะไรอยู่ล่ะ?”

บริทนีย์โกรธมากที่แมทก็ดูกลัว

“ไอ้เวร เป็นคนแบบไหนกันวะถึงตบผู้หญิง?”

แมทเตรียมตัวเข้าใส่เฟนด์

“ปั๊ก!”

แต่ช่างน่าเสียดาย ที่เด็กที่นิสัยเสีย หน้าตาดีแต่ไร้ประโยชน์ไม่มีความสามารถใด ๆ เลย แมทถูกเฟน์เตะกระเด็นไปที่โซฟา

“โอ้ย!”

แมทกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดในขณะที่จับหน้าอก

“เด็กน้อย ฉันบอกแล้วว่าแกจะต้องเสียใจ!”