บทที่ 240

“หนุ่มน้อย ถ้านายลงสมัคร ฮ่า ๆ นายกำลังเรียกร้องหาความตายชัด ๆ เลย จะโดนฆ่าเอาง่าย ๆ เหมือนมดแน่ ๆ!”

“ใช่แล้ว คนอเมริกาทั้งตัวใหญ่แล้วก็แข็งแรง สูงเกือบสองเมตร แขนหนากว่าขาของนายซะอีก ฮ่า ๆ”

อีกฝ่ายเริ่มยิ้มเยาะเมื่อได้เห็นสารรูปของเฟนด์

“จุ๊ ๆ ขนาดคนเก่ง ๆ ยังโดนฆ่าติดต่อกัน คนอเมริกาคนนี้มันช่างโหดเหี้ยม!”

ฮิวคร่ำครวญ “แต่ก่อนหน้านี้เขาแค่สาหัสใช่ไหม? ผู้ชายคนนี้ฆ่าคนจริงเหรอ?”

“อเมริกากับแคทธีเซียมีสงครามมาหลายปีแล้ว ถึงแม้ว่าจะจบไปแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีความเกลียดชังกันอยู่ทั้งสองฝ่าย!”

“แม้ว่าประเทศต่าง ๆ จะมีความสัมพันธ์กันด้านทางการทูตแล้ว แต่ก็ยังมีความตึงเครียดกันอยู่!”

โรซ่าฝืนยิ้มและพูดว่า “ในเมื่อมันเป็นการแข่งขัน และมีเรื่องความยินยอมเข้ามาเกี่ยวข้อง คู่ต่อสู้จะต้องไม่ปราณีอย่างแน่นอน!”

หลังจากพูดอย่างนั้นแล้ว โรซ่ามองไปที่เซลีน่าก่อนจะเสริมว่า “อย่าให้สามีของเธอเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่อย่างนั้นถ้าเขาตายมันจะเป็นปัญหา ไปหาทางแก้ปัญหาทางอื่นเถอะ ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ก็ยังหาทางอื่นแก้ได้!”

“นี่เขาฆ่าชาวเคธีเซียเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ? ผมต้องฆ่าเขา!”

“นอกจากนี้ ถ้าผมชนะการแข่งขัน ผมก็จะได้ไม่ต้องจ่ายบิล แล้วก็ยังได้เงินอีก 3 ล้านเหรียญไม่ใช่เหรอ?”

เฟนด์กำหมัดแน่นในขณะที่ความโกรธแผ่ออกมาผ่านดวงตาของเขา จิตวิญญาณแห่งนักต่อสู้ทำให้ผู้คนเสียวสันหลัง

“แน่นอน ฮ่า ๆ ถ้านายอยากตาย เราก็จะไม่ห้ามละกัน!”

“ในเมื่อนายท้าทายที่จะไม่จ่ายค่าอาหาร ก็จ่ายด้วยชีวิตแทนแล้วกัน!”

ผู้จัดการหญิงยิ้มเยาะ เฟนด์หาเรื่องไปตายชัด ๆ ในความคิดเธอ

“คุณจะไปจริง ๆ เหรอ? คู่ต่อสู้แข็งแรงมากนะ! ถึงแม้ว่าคุณก็เก่งเหมือนกันก็ตามเถอะ แต่คุณก็ไม่เหมาะที่จะเป็นคู่แข่งของเขา...”

เซลีน่าเห็นได้ชัดว่าเฟนด์ได้นึกถึงศพเพื่อนของเขามากมายในสนามรบ เธอใกล้จะหยุดเขาไม่ได้แล้ว นอกจากนี้ ฝ่ายตรงข้ามก็เป็นคนมาจากฝั่งศัตรูที่ได้ฆ่าผู้เข้าแข่งขันไปเยอะแล้ว