บทที่ 2418

รองเหรัญญิกหัวเราะอย่างเย็นชา “น่าอายจริง ๆ พวกนายทะเลาะกันต่อหน้าสหายบัณฑิต คิดว่ามันดูดีแล้วเหรอ? ทำไมไม่ปล่อยให้ทักษะของพวกนายเป็นเครื่องพิสูจน์แทนล่ะ? มามัวเล่นแง่กันจะเกิดประโยชน์อะไร!”

คำพูดเหล่านั้นดูเหมือนจะมีเป้าหมายที่ชัดเจน หลังจากเหรัญญิกพูดจบ เขาก็มองปราดไปที่กิลเบิร์ต กิลเบิร์ตสัมผัสได้ถึงสายตาดุดันของอีกฝ่าย และดูเหมือนจะหายใจไม่ออก

เฟนด์รู้สึกอยากหัวเราะเมื่อเห็นสภาพของกิลเบิร์ต ก่อนหน้านี้กิลเบิร์ตทำตัวเหมือนไม่เกรงกลัวสิ่งใด และทำเหมือนกับว่าเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในวิมานโอสถ แต่ทว่าเมื่อคนสำคัญจริง ๆ ปรากฏตัวขึ้น ตัวของเขาก็หดลงจนแทบไม่เหลืออะไร

กิลเบิร์ตช่างไม่คุ้มค่าให้ชายตามองเสียจริง

เฟนด์เคยทำร้ายกิลเบิร์ตก่อนหน้านี้และแสดงความเมตตาต่ออีกฝ่ายไปแล้ว เฟนด์น่าจะแสดงให้กิลเบิร์ตเห็นว่าเขาไม่ใช่คนที่ฝ่ายนั้นจะหาเรื่องได้

กิลเบิร์ตรู้สึกได้ว่ามีดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองมาที่เขานานเกินไปจนเขาต้องเหลียวมอง ก่อนจะพบกับสายตาจองหองของเฟนด์เข้า

ในขณะนั้น กิลเบิร์ตรู้สึกเหมือนถูกตบหลายครั้ง ในตอนนั้นเองที่ใบหน้าของเขาแดงขึ้นและดูคล้ายกับอยากจะฉีกร่างของเฟนด์ออกจากกัน

เฟนด์เลิกคิ้วอย่างไม่แยแส ความสัมพันธ์ของเขากับกิลเบิร์ตมาไกลเกินกว่าจะญาติดีด้วย หากพวกเขามีโอกาส พวกเขาต้องฆ่ากันอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องญาติดีกันอีกต่อไปแล้ว

รองเหรัญญิกกล่าวว่า "พันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุแห่งรัฐตอนกลางเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของนักเล่นแร่แปรธาตุทุกคน แม้ว่าสถานที่ที่ตั้งอยู่ในเมืองปักษาสีชาดจะเป็นเพียงสาขาย่อยก็ตาม

“ถึงอย่างนั้นเราจะใจร้อนไม่ได้ การได้เข้าไปเป็นบัณฑิตของพันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้น ความชื่นชมก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกเขา ถึงอย่างนั้นเฟนด์ก็รู้สึกเหมือนกับมีบางอย่างแปลก ๆ

ความสงสัยถาโถมเข้าหาเขา