บทที่ 260

“โอ้พระเจ้า จ้างเขาเป็นแชมป์สังเวียน!” บางคนร้องอุทานออกมาเมื่อพวกเขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

“การเป็นแชมป์สังเวียนมันอันตราย การพบผู้เชี่ยวชาญคือความตาย แม้ว่าคู่ต่อสู้จะมีน้ำใจพอที่จะไม่ฆ่าแต่เขาก็อาจจะพิการ!” คนที่ยืนอยู่อีกคนกล่าว

“อย่างไรก็ตามแชมป์สังเวียนเป็นตำแหน่งที่ทำกำไรได้ ค่าจ้างจะไม่คิดต่อเดือนแต่จ่ายเป็นต่อการแข่งขันแทน เมื่อมีคนลงทะเบียนเข้ามาแข่งขันเท่านั้นถึงจะมีการแข่งขันเกิดขึ้น!” คนอื่น ๆ เห็นด้วย

“ช่างเป็นผู้ชายที่โชคดีจริง ๆ เขาได้รับการยกเลิกบิลแถมยังได้เงินสามล้านเหรียญและที่สำคัญที่สุดคือเขาได้งานทำ!”

แมทพูดไม่ออก ในตอนแรกเขาแค่หวังว่าเฟนด์จะรับคำท้าและถูกโอนีลสังหารเพียงเพื่อที่จะเพิ่มความทุกข์ให้กับเซเลน่า

เขาไม่คาดคิดว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้!

“ขอโทษ แต่ฉันไม่สนใจ!”

“ยิ่งไปกว่านั้นฉันแนะนำว่าให้คุณหยุดกิจกรรมเหล่านี้ซะ ไม่อย่างนั้น... บาร์ของคุณอาจจะปิดตัวลง!” เฟนด์เตือนพร้อมทั้งยักไหล่

“ฮ่า ๆ น้องชายนายนี่ตลกจริง ๆ นี่คือดินแดนของตระกูลชนชั้นหนึ่ง คนธรรมดาคนหนึ่งคงไม่มีอำนาจพอที่จะปิดสถานที่แห่งนี้!”

คีตันหัวเราะออกมาจากนั้นก็หรี่ตาลง “ฉันจะไม่พูดอ้อมค้อม ฉันถามนายเป็นครั้งสุดท้าย นายจะเป็นแชมป์สังเวียนไหม!?”

“คำตอบก็เหมือนเดิม ฉันไม่สนใจ!” เฟนด์ยักไหล่อีกครั้งแน่วแน่กับการตัดสินใจของเขา

“นายจะเลือกทางที่ไม่มีประโยชน์อย่างนี้ใช่ไหม?”

คีตันโบกมือด้วยรอยยิ้มเหยียดหยาม “ร็อคกี้จัดการเขา นอกจากนี้เขาต้องจ่ายทุกบาททุกสตางค์สำหรับบิลคืนนี้ ไม่งั้นอย่าปล่อยให้เขาไป!”

“ครับเจ้านาย!”

ร็อคกี้ผู้ชายตาเดียว เขานวดหมัดก่อนจะก้าวไปข้างหน้า