บทที่ 261

“ผู้มีพระคุณทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่? เมื่อเช้านี้ที่สวนสัตว์ฉันเข้าใจเจตนาของคุณผิดจริงๆ ฉันคิดว่าคุณไม่ใช่หมอจึงไม่รู้วิธีรักษาลูกชายของฉัน น่าแปลกที่ตอนนี้ขาของลูกชายฉันดีขึ้นมากแล้ว เพราะเขาสามารถวิ่งและกระโดดได้!”

คุณนายรอยส์พาลูกชายของเธอไปหาเฟนด์จากนั้นก็บอกลูกชายว่า “ไปขอบคุณคุณลุงคนนี้สิ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาลูกอาจจะตายไปแล้ว!”

“ขอบคุณครับคุณลุง คุณสุดยอดมาก! ในอนาคตผมอยากจะแข็งแกร่งเหมือนคุณ!”

“ขอบคุณที่ไล่เสือไปไม่งั้นผมตายแน่!”

ลิตเติ้ลเจคมองไปที่เฟนด์ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคารพและชื่นชม

"อะไรนะ?!"

คีตันหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถามอย่างใจจดใจจ่อ “ที่รัก ข-เขาคือผู้มีพระคุณที่จับเสือไซบีเรียนสองตัวด้วยมือเปล่า ที่คุณเล่าให้ผมฟังใช่ไหม?”

คีตันกังวลมากถึงขนาดที่เสียงของเขาสั่น

“ใช่แล้ว ฉันไม่คิดว่าเขาจะมาที่นี่ เกิดอะไรขึ้น?”

คุณนายรอยส์ถามอย่างสงสัยหลังจากมองไปที่คนที่นอนอยู่บนพื้น

“เข้าใจผิด มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด!”

จากนั้นคีตันก็แนะนำพวกเขากับภรรยาของเขาอย่างระมัดระวังก่อนที่จะกล่าวขอโทษ “ผมไม่คิดว่าเขาจะเป็นผู้มีพระคุณที่ผมตามหามาตลอด!”

“เป็นไปไม่ได้ เขาคือคนที่เอาชนะเสือไซบีเรียน ไอดอลของฉัน?!”

ดวงตาของผู้จัดการเวย์นเป็นประกายขณะที่เธอเกือบจะกระโดดออกจากที่นั่ง ในที่สุดเธอก็ได้พบกับไอดอลของเธอ ตอนนี้ไอดอลของฉันเหลือเพียงหนึ่งเดียว คนที่สังหารชายกว่า 200 คนจากพรรคเทพเจ้าแห่งมังกร

“นี่เป็นเรื่องจริงหรอ? บ่ายวันนี้ฉันได้ยินมาว่ามีคนช่วยชีวิตเด็กที่ตกลงไปในโซนดูเสือที่สวนสัตว์ สถานการณ์ตอนนั้นมันเลวร้ายมาก ฉันไม่คิดว่าเด็กคนนั้นจะเป็นลูกชายของเจ้าของสถานประกอบการแห่งนี้!”

“ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ช่วยลูกชายของเขาคือเฟนด์จริง ๆ!”

บริตนีย์ค่อนข้างหวั่นไหว จับเสือด้วยมือเปล่า แม้ว่าพลังของเขาจะน้อยกว่าเดนนิส แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถทำได้

ดูเหมือนว่าเฟนด์ซึ่งเป็นทหารในสนามรบมาห้าปีจะมีความสามารถบางอย่างเพียงพอที่เป็นผู้เชี่ยวชาญ

“คุณเกือบจะให้ร็อคกี้ฆ่าผู้มีพระคุณของเราแล้ว! ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ลูกชายของเราคงถูกเสือกินไปแล้ว!”