บทที่ 269

เทรเวอร์กัดฟันก่อนเงยหน้าขึ้น “เซเลน่า อย่าตื่นเต้นไปหน่อยเลย ครั้งนี้ฉันแค่โชคไม่ดีที่ตกอยู่ในกำมือของเธอ ก็แค่ตำแหน่งผู้ช่วย ฉันไม่เอาแล้ว! ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าหางานที่ดีกว่านี้ไม่ได้กับความสามารถที่มีอยู่!”

“หา? ความสามารถของนาย? น่าผิดหวังจริง ๆ นายมีความรู้แค่ว่าต้องใช้เวลากับเกมยังไงตอนที่อยู่ต่างประเทศ จากนั้นก็กลับมาโม้กับทุกคนว่าจบจากต่างประเทศ นั่นเรียกว่าความสามารถเหรอ?”

เซเลน่าขำอีกครั้ง

“เทรเวอร์ ฉันไม่ได้อยากจะโทษนายหรอกนะ แต่เมื่อคืนนี้นายทำมากเกินไปจริง ๆ ถ้าฉันเป็นเซเลน่าก็ไม่จ้างนายหรอก!”

โรซ่าถอนหายใจ คนที่ชอบเล่นตุกติกอย่างเขาสามารถแทงข้างหลังได้ทุกเวลา

“ฮ่า ๆ เธอเป็นใครมาหัวเราะเยาะฉัน?”

เทรเวอร์ยิ้มเย็น ๆ ดวงตาของเขาเหมือนปิศาจขณะเอ่ยว่า “ฉันคือคนที่รับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป ไม่อนุญาตให้ทำงานที่นี่เหรอ? ออกก็ได้เว้ย ฉันอาจจะหางานที่ดีกว่านี้ได้ด้วยซ้ำ!”

เขาหันไปมองเซเลน่าและเย้ยหยัน “เซเลน่า หยุดทำตัวเหมือนเป็นผู้บริสุทธิ์ได้แล้ว คิดว่าฉันเชื่อเหรอว่าผู้จัดการอย่างเธอจะทำเงินได้หนึ่งล้านเหรียญต่อเดือน? ผู้จัดการคนก่อนหน้าทำได้แค่ไม่กี่แสนเหรียญเลย แล้วเธอจะถึงหนึ่งล้านได้ยังไงกัน? ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวปิดไม่มิดหรอกนะ”

“เธอจะได้มากขนาดนี้ได้ยังไงถ้าไม่ใช้เส้นนายน้อย? ฉันไม่เชื่อ!”

เทรเวอร์รู้ว่าทุกอย่างมันจบแล้ว และเขาก็จะไม่ได้งานนี้ เขาก็เลยพลิกลิ้น

“เซเลน่า เทเลอร์ จะมากเกินไปแล้วนะ กล้าทำให้แฟนฉันขายหน้าได้ยังไง คุณมันใจแคบ!”

ซอนย่าโกรธ

“จุ๊ ๆ เป็นความผิดฉันได้ยังไงกัน? เธอกำจัดทุกคนออกไปแล้วให้แฟนของเธอเข้ามาสัมภาษณ์เลยโดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนแรก ยิ่งไปกว่านั้นยังสร้างเรซูเม่ปลอม คู่แข่งปลอมขึ้นมาอีก เพื่อที่เขาจะได้ไม่มีคู่แข่ง ฉันไม่ได้โทษเธอ แต่ตอนนี้เธอมากล่าวหาฉันงั้นเหรอ?”

เซเลน่าไม่ยอมถอย เธอปล่อยเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไป เธอไม่คิดว่าซอนย่าจะใช้วิธีดังกล่าวอีกครั้ง