บทที่ 270

“ตอนที่เราเมา เซเลน่า ฉันได้ยินเทรเวอร์พูดว่าแฟนเขาเป็นญาติห่าง ๆ ของตระกูลเดรค เป็นไปได้ไหมว่าเป็นลุงที่พูดถึงก่อนหน้า? ถ้าเป็นเขาจริง ๆ ไม่ใช่ว่าเรากำลังตกอยู่ในปัญหาเหรอ? เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะบอกเขาเรื่องไร้สาระอะไร!”

โรซ่ากังวลมากขึ้นหลังจากซอนย่าออกไป

“ครั้งนี้เธอโกรธมาก เหมือนว่าเธอกำลังไปหาตระกูลเดรคนะ ถ้าเกิดว่าเธอพูดเรื่องแย่ ๆ ของเธอต่อหน้าพวกเขาล่ะ? จะทำให้เธออยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบรึเปล่า?”

สีหน้าของเซเลน่านิ่งลงหลังจากได้ยินเช่นนั้น เธอก็กังวงใจเหมือนกัน

ยังไงซะเขาก็เป็นญาติกัน แล้วเธอก็รับประกันไม่ได้ว่าซอนย่าจะพูดเรื่องอะไรกับตระกูลเดรค

ยิ่งไปกว่านั้น เธอเพิ่งจะเริ่มงานได้สองสามวันเอง เขาจะเชื่อซอนย่าหรือเธอที่เป็นคนนอก?

โรซ่ากังวลมากขึ้นหลังจากได้เห็นเซเลน่าขมวดคิ้ว “เราคงถึงวาระแล้วล่ะ พวกเขาจะไล่เธอออกไหมถ้าหล่อนพูดเรื่องไร้สาระจริง ๆ ถ้าเธอโดน หล่อนจะต้องมาจัดการฉันต่อแน่ ๆ!”

อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้น เซเลน่าหัวเราะอย่างขมขื่นเล็กน้อย “ฉันเชื่อว่าถ้าเจมส์มีความสามารถที่จะทำให้ตัวเองเป็นคนรวยที่สุดในอาณาเขตกลางได้ เขาจะต้องเป็นคนที่สามารถแยกสิ่งที่ถูกผิดได้สิ ยิ่งไปกว่านั้นคุณนายเดรคเป็นคนจ้างฉัน ฉันมั่นใจว่าเราจะไม่เป็นอะไร!”

เธอมองไปที่โรซ่าข้าง ๆ หลังจากพูดเสร็จ จากนั้นเธอก็ว่าต่อ “ก็แล้วแต่เธอ ถ้าเธอกลัวว่าตัวเองจะถูกไล่ออกเพราะฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่เริ่มงาน เธอเลือกที่จะไม่ทำงานกับฉันก็ได้นะ กลับไปหาบริษัทเก่าเธอก็ได้ สุดท้ายแล้วเธอก็ได้เงินดีอยู่แล้วนี่!”

โรซ่ากัดริมฝีปากแดงของเธอและนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนตัดสินใจ “ฉันไม่สนใจแล้ว ฉันจะตามเธอ ฉันหางานใหม่ได้ถ้าตกงานนี้ ฉันไม่อยากอยู่ในบริษัทนั้นอีกต่อไปแล้ว!”

เซเลน่าปลื้มใจ เธอพยักหน้าด้วยความพอใจ “เอาล่ะ นี่เป็นข้อมูลบางส่วนของบริษัท เธอดูก่อนสิ โต๊ะฉันจะเอาเข้ามาให้ทีหลัง แล้วค่อยดำเนินการตามขั้นตอนต่อไป!”

“นี่ เซเลน่า แล้วเงินเดือนฉันเท่าไร? มันจะดีนะถ้าเคลียร์มาตอนนี้เลย!”

โรซ่ายิ้มหลังจากถาม

“สองหมื่นสาม เธอจะได้เป็นพนักงานอย่างเป็นทางการหลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน และเงินเดือนก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสามหมื่น บริษัทจะหาประกันสังคมและกองทุนที่อยู่อาศัยให้เธอด้วย!”

“ทำงานห้าวันต่อสัปดาห์ หยุดพักสองวัน ทำงานวันละแปดชั่วโมงยกเว้นวันศุกร์ ทำแค่ครึ่งวัน เท่ากับสี่ชั่วโมง ทำงานถึงแค่ตอนบ่าย!”

เซเลน่ายิ้มระหว่างอธิบายให้โรซ่าฟัง

“พระเจ้า ผลประโยชน์ยอดมาก เป็นงานที่ฉันใฝ่ฝันเลยนะ ฉันฝันถึงงานแบบนี้มาตลอดเลย!”