บทที่ 284

ช่างน่าขำ มันคิดว่าเขาโง่จริง ๆ คิดจะใช้ชื่อของพรรคเทพเจ้าแห่งมังกรมาขู่ให้กลัวและมอบปืนออกไป นั่นมันก็เหมือนกับการขุดหลุมฝังศพตัวเอง

“เฮ้ พ่อของฉันไม่มีวันยกโทษให้แกแน่ถ้าแกฆ่าฉัน แกควรคิดให้ดีกว่านี้!”

รูเบนยิ้มอย่างไร้ความรู้สึกและพูด

“ฉันแค่อยากได้เงิน 3.8 ล้านคืน ฉันไม่เคยคิดว่าแกจะอยากฆ่าฉัน แต่จากที่เห็น ฉันคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากฆ่าแกซะ!”

เฟนด์ยิ้มอย่างเย็นชาก่อนจะพูดต่อ “สมมติว่าฉันฆ่าแกและทุกคนที่นี่ แกคิดว่าพ่อของแกจะรู้ว่าฉันทำอย่างงั้นเหรอ?”

“เฮ้ จะลองก็ได้ถ้าแกไม่เชื่อ!”

รูเบนหัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “แกคิดจริง ๆเหรอว่าหลังจากออกไปที่เมืองด้วยรถมอเตอร์ไซด์ของลูกน้องฉัน แล้วตลอดทางจะไม่มีใครสังเกตเห็น?”

“ไม่เลว!”

เฟนด์ยิ้มกว้าง “ดังนั้นทางออกที่ดีที่สุดคือกำจัดพรรคเทพเจ้าแห่งมังกรทั้งหมดจริงไหม? ไม่งั้นฉันคงนอนไม่หลับ!”

หลังจากที่เขาพูดเช่นนั้นเฟนด์ก็เล็งปืนไปที่ต้นขาของรูเบน และเปิดฉากยิง

รูเบนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและล้มลง หน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือดที่กระเด็นออกมา

เขาไม่คิดว่า หมอนี่จะโหดเหี้ยมขนาดนี้และยิงตรงมาที่เขา

“อ๊าก!”

คนที่เหลือต่างหวาดกลัวจนร้องเสียงหลง พวกเขาหันไปมองรอบ ๆและถอยออกมา

พวกเขารู้สึกว่าเฟนด์ที่ยืนอยู่ตรงหน้านั้นบ้ามาก ไม่กลัวความตาย บ้าระห่ำเหมือนเครื่องจักรสังหารที่มีชีวิต

พวกเขาไม่เคยฆ่าคนอื่นมาก่อน ใครจะคิดว่าเฟนด์ผ่านความตายมาแล้วหลายครั้ง? เมื่อเทียบกับเฟนด์พวกเขาเป็นเพียงลูกปลาตัวเล็ก ๆ