บทที่ 396

“อะไรนะ?”

เมื่อฟีโอน่าได้ยินเช่นนั้นเธอก็ตกใจและสูดหายใจเข้าลึก ๆ

เธอก้าวไปข้างหน้าทันทีและจ้องไปที่เฟนด์อย่างโกรธจัด “เฟนด์นายบ้าไปแล้วเหรอ? ฉันบอกให้นายหาบอดี้การ์ดมาปกป้องลูกสาวของฉัน แต่นายเพิ่งหาได้โดยไม่ได้ตั้งใจ? นายรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร? เขาเป็นเจ้าหน้าที่และเป็นจอมพลในตอนนั้น นายกำลังขอให้เขามาเป็นบอดี้การ์ดเหรอ?”

เมื่อพูดจบเธอก็ดึงเฟนด์ให้มายืนต่อหน้าเดนนิส “รีบไปขอโทษจอมพลเดนนิสซะ แม้ว่านายจะโชคดีที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้โดยการให้ยาแก่เขา เขาก็แสดงความขอบคุณไปแล้ว นายมีสิทธิ์อะไรที่จะขอให้เขามาเป็นบอดี้การ์ดของนาย?

ฟีโอน่ากลัวว่าจะเกือบตายเพราะเฟนด์ หมอนี่พูดแต่เรื่องไร้สาระจริง ๆ เขาไม่รู้ว่าจอมพลมีอำนาจขนาดไหน?

ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่โดยเฉพาะอย่างยิ่งจอมพล คนมากมายย่อมต้องการที่จะตีสนิทกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม ฟีโอน่าไม่คิดว่าเดนนิสจะยิ้มอย่างเฉยเมย “นั่นไม่ใช่ปัญหา ฉันจะปกป้องพี่สะใภ้อย่างลับ ๆ ถ้าคุณอยู่ใกล้ ๆ ฉันก็ไม่จำเป็น ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องเธอเมื่อเธอเดินทางไปทำงานคนเดียวหรือเมื่อเธอออกไปข้างนอกตามลำพัง”

“ตกลง เห็นด้วยกับเขาไหม?”

ฟิโอน่าอ้าปากค้างเธอสงสัยว่าได้ยินผิดไปหรือเปล่า เฟนด์จ้างให้จอมพลปกป้องลูกสาวของเธอและอีกฝ่ายก็เห็นด้วย มันเป็นปาฏิหาริย์

“แม่ ผมไม่ได้แค่หาใครซักคน คุณบอกว่าให้หาบอดี้การ์ดให้เซเลน่า ถ้าผมจะต้องหาผมควรหาคนที่ดีกว่าจริงไหม? มิฉะนั้นจะเกิดอะไรขึ้นถ้านักฆ่าที่อีกฝ่ายจ้างมามีฝีมือมาก? นั่นเป็นเหตุผลที่ผมคิดว่าจอมพลเดนนิสเหมาะสมมาก!”

ในเวลานี้เฟนด์ยิ้มให้ฟีโอน่าราวกับว่าเขากำลังพูดเรื่องเล็กน้อย

“คุณป้า ไม่ต้องห่วง จากนี้ไปฉันจะปฏิบัติต่อเฟนด์เหมือนพี่ชายและในฐานะที่เขาพี่ชายของฉัน ชีวิตของฉันก็เป็นของเขา!”

เดนนิสมองที่เฟนด์ขณะที่เขาพูด สีหน้าของเขาดูจริงจัง

ฟีโอน่าดีใจมากแต่เธอยังคงถามคร่าว ๆ ว่า “ไม่เป็นไร แต่คุณเป็นถึงจอมพลฉันเกรงว่าเฟนด์จะจ่ายค่าจ้างให้คุณไม่ได้ คุณต้องการเงินเดือนเท่าไหร่?”