บทที่ 395

ดังนั้นเซเลน่าจึงมั่นใจว่าเดนนิสไม่ได้มาที่นี่เพื่อฆ่าใคร

อย่างไรก็ตามเธอรู้สึกงุนงงกับการที่เขาฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วโดยใช้เวลาไม่นาน เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในวันนั้นไม่ใช่เหรอ

เธอคิดว่าเดนนิสจะต้องนอนอยู่บนเตียงอย่างน้อยสองสัปดาห์ แต่ดูเขาสิ เขาเหมือนเด็กหนุ่มที่แข็งแรง!

“คุณมาทำอะไรที่นี่?" ฟีโอน่ารู้สึกกลัวจึงถามออกไป “ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อตามหาเฟนด์ ไปเถอะ มันไม่เกี่ยวอะไรกับเรา ชัดเจนกับเป้าหมายของคุณเขาจะรับผิดชอบต่อสิ่งที่เขาทำ ปล่อยให้เขาเผชิญกับผลที่ตามมาไม่ใช่เรา ตกลงไหม?”

เฟนด์ตกตะลึงกับการกระทำของแม่ยาย?

“พี่ชาย ‘เฟนด์’ ฉันมาที่นี่เพื่อขอบคุณสำหรับวันนั้น!”

เดนนิสตั้งใจจะคุกเข่าต่อหน้าเฟนด์แต่คิดว่ามันคงจะดีกว่าที่ไม่ทำเพราะอาจเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเฟนด์ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงคำนับด้วยมือที่ประสานกัน

เฟนด์คิดว่ามันไม่จำเป็น เขารำคาญและพูดว่า “เอาล่ะ มันจบไปแล้วไม่มีอะไรต้องขอบคุณ อีกอย่างนั่นมันเป็นสถานการณ์ที่อันตรายมาก ถ้าฉันไม่ช่วยคุณฉันคงจะละอายใจ”

“คุณพูดถูก...” เดนนิสยิ้มขณะยื่นกล่องให้เซเลน่า “พี่สาว เฟนด์ถือว่าเป็นพี่ชายของฉันแล้วเป็นเรื่องปกติที่ฉันจะเรียกคุณว่า ‘พี่สาว’ นี่เป็นของขวัญเล็กน้อยสำหรับคุณ ฉันหวังว่าคุณจะชอบมัน”

“นี่...” เซเลน่าเขิน เธอมองไปที่เฟนด์โดยไม่รู้ว่าจะรับของขวัญนั้นดีหรือไม่ ในเวลาเดียวกันเธอตกใจมากกว่าที่เดนนิสซึ่งเป็นถึงจอมพลเรียกเฟนด์ว่า ‘พี่ชาย’ นั่นเป็นการให้ความเคารพอย่างมาก