บทที่ 421

เทมเพสเย้ยหยัน “เจอกันพรุ่งนี้” เขาพูดก่อนจะออกจากที่นั่น

“ทั้งหมดเท่าไหร่ บอส?”

อีวอนน์ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหยิบเงินประมาณ 8,000 เหรียญแล้ววางลงบนโต๊ะ “ค่าอาหาร และค่าจัดการศพทั้งสาม” เธอกล่าว “ไม่น่าจะมีปัญหาใช่ไหม?”

“ไม่ ไม่มีปัญหาเลย แน่นอนว่าไม่มีปัญหา!”

บอสรีบวิ่งออกไปพร้อมกับส่งเสียงดังก่อนจะพูดว่า “ไอ้บ้าเทมเพส ไหนจะคนของเขาที่ชั่วบัดซบอีก ฉันทนมานานแล้ว คนพวกนี้ชอบรังแกคนอ่อนแอ แล้วก็ไม่มีใครกล้าสู้กับเขา แถมยังไม่เคยจ่ายอะไรอีกเวลามาที่นี่ พวกนั้นเอาแต่บอกว่าฉันเป็นหนี้พวกเขาอยู่ และหนี้ของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นหลายพันเหรียญแล้วตอนนี้ พวกนั้นไม่เคยจ่ายเลยสักครั้ง”

“ใช่ เราอยากให้คนพวกนี้ตายมาตลอด ขอบคุณครับท่านผู้มีเมตตา!”

"ใช่! ทหารผ่านศึกคนนั้นจัดการได้โดยที่ไม่ต้องเสียเหงื่อเลย!”

เสียงชมเชยจากผู้ชมเริ่มหลั่งไหล พวกเขายกย่องเฟนด์

ตอนนั้นเองที่ชายชราก้าวไปข้างหน้าสองก้าวเพื่อหาเฟนด์

“นี่ ฉันแนะนำว่าควรออกจากอาณาเขตกลางให้เร็วที่สุดนะ” ชายชราแนะนำ “อย่าไปสู้ด้วยเลย พวกนั้นแข็งแกร่งด้านจำนวนคนมาก และยังมีพลังมากในพรรคอินทรี ออกไปจากที่นี่ให้ไกลที่สุดเท่านั้นที่จะทำให้มีชีวิตรอดไปได้”

เฟนด์หัวเราะ เขาดูไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

“อย่ากังวลไปเลยคุณปู่ ตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่ คนพวกนั้นจะไม่มีวันได้เห็นแสงตะวัน!”

“เฮ้อ พี่เฟนด์ ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน นายคงไม่ไปหาพรรคอินทรี นายกำลังจะทำอะไร? พรุ่งนี้จะไปพบกับพวกเขาเพื่อต่อสู้จริง ๆ เหรอ?”

ไทเกอร์ถอนหายใจ ความรู้สึกผิดครอบงำเขาในทันที