บทที่ 431

“อืมมม! ขอบคุณสำหรับน้ำใจนะ!” แม็กนัสพยักหน้า และติดเหรียญตราลงบนอกของเขา

เฟนด์มองดูอย่างห่าง ๆ ดวงตาของเขาถูกบดบังไปด้วยแสงอาทิตย์ที่สะท้อนจากเหรียญตรา ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักได้ว่าเหรียญตรานั้นมีคุณภาพสูงมาก ส่วนล่างของตรานั้นทำมาจากทองคำขาว และประกอบไปด้วยเพชรที่อยู่ด้านบน

เฟนด์พูดไม่ออก เขาก้มศรีษะมองลงไปที่เหรียญตราสีบรอนซ์ที่ติดอยู่บนหน้าอกของเขา มันช่างต่างกันมากเหลือเกิน

ฝูงคนมากมายเดินเข้ามาหลังจากที่พวกเขาพูดจบ

“ราชาแห่งสงครามซัทเธอร์แลนด์ เดี๋ยวนะ คือพวกเขาเหรอ?” หนึ่งในพนักงานนำทางคิ้วขมวดขึ้นมาทันที หลังจากนั้น เจ้านายของพวกเขาได้สั่งให้พวกเขาเตรียมเหรียญตราที่แตกต่างกันด้วยความหวังที่ว่ามันจะง่ายขึ้นต่อการจัดอันดับของคนในกองทัพ ด้วยเหรียญตราต่าง ๆ พวกเขาจะไม่ทำผิดต่อผู้ที่ไม่ควร

อย่างไรก็ตาม คนพวกนี้ยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลย

“ทำไมล่ะ? นี่คือแขกของผม เขาเป็นลูกชายของพี่ชายคนสนิทของผม ผมพาเขามาด้วยไม่ได้เหรอ?” แม็กนัสหันไปพูดอย่างเย็นชา

“ไม่ค่ะ ไม่… ฉันถามเพราะผมไม่มั่นใจว่าเขาคือจอมพลหรือราชาแห่งสงคราม เจ้านายของพวกเราสั่งไว้ว่าทุกคนที่เข้ามาที่นี่ จะต้องติดเหรียญตราที่ระลึกทุกคนค่ะ”

“แล้วบอดี้การ์ดพวกนี้…” พนักงานต้อนรับสาวรู้สึกประหลาดใจขณะที่เธอกำลังอธิบาย

“แค่ให้เหรียญตราพวกเขา ดูแลพวกเขาเหมือนคนร่วมงานทั่วไป และให้เหรียญตราที่ระลึกกับพวกเขา โอเคไหม?” เห็นได้ชัดว่าแม็กนัสไม่ได้สังเกตว่าเหรียญตราพวกนั้นต่างกัน เขาแค่คิดว่าเหรียญตราคงมีหลายแบบ