บทที่ 432

มุมปากของเฟนด์กระตุกขึ้นเล็กน้อยหลังจากที่เขาได้ยิน ชายคนนี้ช่างประจบคนเก่งเสียจริง

เห็นได้ชัดว่าแม็กนัสมีความสุขมากที่ได้ยินเช่นนั้น เขายิ้มอย่างพึงพอใจ

เขารีบปรับอารมณ์ กางนิ้วชี้ออกและวางมันลงบนริมฝีปาก “ชู่ว… อย่าเอะอะไป!”

“เข้าไปดูข้างในกันดีกว่า! ผมอยากรู้ว่าใครมาบ้าง”

“ไม่เลวเลย มีคนมามากกว่าร้อยคน ดูเหมือนว่าผม แม็กนัส ซัทเธอร์แลนด์จะยังคงมีศักดิ์ศรีอยู่สินะ!” ในที่สุดแม็กนัสก็โบกมือและเดินเข้าไปพร้อมกับคนอื่น ๆ

“แน่นอนอยู่แล้ว ใครจะไม่อยากมาล่ะ ในเมื่อพวกเขารู้ว่าคุณลุงก็มา!”ลูกชายบุญธรรมพูดขึ้นมาทันที

“เราจะพูดอย่างงั้นไม่ได้ อย่างไรก็ตาม เราไม่ได้ป่าวประกาศอะไร ผู้คนก็ต่างก็เดินทางมากันเองหลังจากที่ได้ยินเกี่ยวกับผม ผมไม่สามารถขอร้องให้ใครมาได้อยู่แล้ว ใช่ไหมล่ะ?” แม็กนัสพูดขณะที่เดินเข้าไปด้านใน

“ไอ้หนุ่ม มายืนทำไมตรงนี้? หมาที่ดีมันไม่ยืนขวางทางหรอกนะ ไม่รู้รึไง?” ทายาทเศรษฐีดุว่าเฟนด์ ชี้นิ้วไปที่เขา เมื่อเห็นว่าเฟนด์ยืนอยู่ตรงทางเข้าเพื่อแสดงความจงรักภักดีของเขา “รู้ไหมว่านี่ใคร? เขาคือแม็กนัส ซัทเธอร์แลนด์ ราชาแห่งสงครามซัทเธอร์แลนด์ ราชาแห่งสงครามเจ็ดดารา

เขาเป็นที่รู้จักดีในหมู่ราชาแห่งสงครามเลยนะ!”

เฟนด์กำลังเตรียมตัวจะออกไปเมื่อเห็นว่าพวกเขากำลังเดินเข้ามา เขาไม่รู้เลยว่าทายาทเศรษฐีอ้วน ๆ คนนั้นช่างหยิ่งทะนง และจะตะโกนใส่เขา