บทที่ 433

“ฮ่าฮ่า ราชาแห่งสงครามซัทเธอร์แลนด์ ผมไม่ได้หาเรื่องคุณหรอกนะ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ใช้ชื่อของคุณเพื่อให้ตัวเองมีอำนาจต่อหน้าคนอื่นก็เถอะ คุณไม่ต่อว่าเขาเลยด้วยซ้ำถึงแม้ว่าสิ่งที่เขาพูดจะหยาบคายและน่ารังเกียจ แต่คุณกลับมาวิจารณ์ผมเนี่ยนะ?”

“จุ๊จุ๊ ผมจำได้ว่าคุณมีชื่อเสียงที่ดีในกองทัพนะ ทุก ๆ คนพูดว่าคุณเป็นคนดีและเป็นคนง่าย ๆ ราชาแห่งสงครามคนที่รู้ถูกรู้ผิด ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะเปลี่ยนไปตั้งแต่คุณกลับมาเมื่อไม่นานนี้”

“หรือมันจะเป็นไปได้ ที่ข่าวลือของต่าง ๆ ของพวกทหารไม่เป็นจริง” เฟนด์หัวเราะ เดิมที่เขามีความประทับใจดี ๆ ต่อราชาแห่งสงคราม แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะปิดบังตัวตนที่แท้จริงของเขาได้ดีจริง ๆ หรือไม่ก็เขาได้รับการกระทบกระเทือนหลังจากกลับมาจากสนามรบ

แม็กนัสพูดไม่ออกเลยเมื่อเขาได้ยินเฟนด์พูด เขาไม่ใช่คนพูดเก่ง และสิ่งที่เฟนด์พูดก็สมเหตุสมผล เขาเพิ่งจะตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเมื่อไม่นานมานี้

“ไอ้หนุ่ม แกกล้าดียังไงมาวิจารณ์ราชาแห่งสงครามของพวกเรา? แกคงรนหาที่ตายจริง ๆ สินะ!” เศรษฐีเด็กกัดฟันแล้วเดินหน้าไปสองก้าวเพื่อผจัญหน้ากับเฟนด์อย่างโกรธแค้น

“คนอย่างแกคงตายง่ายสุดในสนามรบล่ะมั้ง” เฟนด์ไม่กลัว เขามองเข้าไปในนัยน์ตาของอีกฝ่าย

“ขอโทษทีนะ แต่ที่นี่ไม่ใช่สนามรบ ไอ้หนุ่ม แกไม่รู้เหรอว่าสถานการณ์โลกตอนนี้สงบแล้วน่ะ? อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะว่าฉันใช้ลุงของฉันเพื่อแกล้งแก จะบอกอะไรให้นะ ต่อให้ฉันอยู่คนเดียว ฉันก็้สามารถฆ่าแกได้ง่าย ๆ อยู่แล้ว ฉันเป็นสมาชิกของครอบครัวเซนอสนะ! ส่วนแกก็ไม่ต่างอะไรกับลูกไก่ในกำมือ!”

เศรษฐีเด็กยิ้มอย่างเยือกเย็นและยังคงไว้ซึ่งความหยิ่งยโส “และนอกเหนือจากนั้นนะ พนักงานต้อนรับสาวสวยบอกว่าแกได้เหรียญตราแล้วนี่ แล้วทำไมแกถึงไม่เข้าไปทั้ง ๆ ที่มันผ่านมานานขนาดนั้นแล้ว?”

“ฮ่ะฮ่า มีคนบอกว่าอาหารเที่ยงเริ่มตอนบ่ายไม่ใช่เหรอ? ผมจะรีบไปเพื่ออะไรล่ะ? นอกเหนือจากนั้น มีกฏข้อไหนห้ามให้ผมยืนตรงทางเข้านานๆรึเปล่า?” เฟนด์ยิ้ม เขาไม่กลัวชายที่หยิ่งยโสตรงหน้าเขาสักนิด

ถึงแม้ว่าข้างในเขาจะโกรธ แต่มันเป็นการรวมตัวของพวกทหาร เขาไม่อยากจะฆ่าคนที่นี่และไม่อยากทำลายบรรยากาศของคนอื่น ๆ