บทที่ 445

“โอ้ งั้นเรามาดื่มต่อกันเถอะ มาสิ!” เหล่าคนที่เหลือกลับมาดื่มกันต่อ

เดนนิสดื่มไปไม่กี่อึก เขามองดูเฟนด์ที่รีบวิ่งออกไปหาห้องน้ำ

เขายืนขึ้นแล้วเดินตามเฟนด์ไป บอกคนที่เหลือในโต๊ะว่าเขาเองก็ต้องเข้าห้องน้ำเหมือนกัน

“สวัสดีค่ะ ราชาแห่งสงครามซัทเธอร์แลนด์!” ดาราสาวทั้งสองเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่รู้ว่าต้องทำตัวอย่างไร

แม็กนัสเปิดประตูเข้ามา

“สวัสดีแม่สาวน้อย ขอโทษที่ทำให้รอนะ!” แม็กนัสยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ สีหน้าจริงจังของเขาได้หายไปและมีความหยิ่งยโสมาแทนที่

“ราชาแห่งสงครามซัทเธอร์แลนด์ ฉันได้ยินมาว่าคุณอยากคุยกับพวกเราอย่างงั้นเหรอคะ?” เบลคกลืนน้ำลายก่อนจะพูดออกไปอย่างระมัดระวัง เธอถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยความกลัว

“คุยงั้นเหรอ ฮ่าฮ่า พวกเธอล้อฉันเล่นรึเปล่า? นายน้อยมิลเลอร์ไม่ได้บอกให้ชัดเจนเหรอ ตั้งแต่พวกเธอสองคนอยู่ที่นี่ งั้นคืนนี้ดูแลฉันให้ดีๆแล้วกัน!”

แม็กนัสยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูดต่อว่า “ฉันเป็นราชาแห่งสงครามเจ็ดดารา มันเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พวกเธอได้พบฉัน เข้าใจไหม?”

“เบลค ช่างมัน… ช่างมันเถอะ” ธิอันน่าพยายามกล่อมเบลคที่กำลังตื่นกลัวอย่างมาก ถ้าพวกเธอออกไปในตอนนี้ ราชาแห่งสงครามต้องโมโหแน่ ๆ และไม่มีทางที่นายน้อยมิลเลอร์จะปล่อยให้พวกเธอออกไป