บทที่ 446

แม็กนัสมีความสุขมากเมื่อเบลคเริ่มประนีประนอม

ผู้หญิงที่มีชื่อเสียงสองคน เทพธิดาที่มีรูปร่างดี หลายคนมักจะพยายามจีบพวกเธอ

เขาไม่คิดว่าเขาจะมีโอกาสได้นอนกับผู้หญิงทั้งสองคนในวันนี้

เขาปล่อยพวกเธอไปเมื่อพวกเธอประนีประนอมกันได้แล้วและพูดว่า “ดีนะที่เธอเข้าใจ ถอดเสื้อผ้าออกซะ!”

ธิอันน่ารู้สึกไม่สบายใจ แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นทำได้เพียงแค่ปลดกระดุมเสื้อผ้าเท่านั้น

แม็กนัสที่ดื่มไวน์ไปเยอะยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเมื่อได้มองใบหน้าที่อ่อนโยนของพวกเธอ เขาพูดอย่างหมดความอดทนว่า “เธอช้าเกินไป! เดี๋ยวฉันช่วยเธอเอง!”

จากนั้นเขาก็มองไปที่เบลคซึ่งอยู่ข้าง ๆ เขาและพูดว่า “เธอก็ด้วย ถอดเสื้อผ้าของเธอออกซะ!”

“ช่วยด้วย!” เบลคกัดฟันและกรีดร้อง เธอห้ามความคิดจากใจของเธอไม่ได้และวิ่งออกไปด้านนอก

“เธออยากตายเหรอ? กล้าดียังไงถึงขัดคำสั่งของฉัน” แม็กนัสไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะดื้อรั้นขนาดนี้ เขารีบวิ่งไปหาเธอและจับผมยาว ๆ ของเธอไว้แล้วดึงเธอกลับมาหาก่อนที่จะตบเธอ

เพี๊ยะ!

แม็กนัสโกรธจัดมากจนใช้กำลังตบเธออย่างแรง เสียงตบดังมากจนเบลคเกือบหมดสติ

การตบนั้นได้ทิ้งรอยมือขนาดใหญ่ไว้บนใบหน้าของเบลคและเลือดก็ไหลออกมาจากมุมปากของเธอ

แม็กนัสเอื้อมมือออกไปคว้าคอของเบลคและยกเธอขึ้นอย่างง่ายดาย “คุณไนท์ เธอคิดว่าฉันจะไม่กล้าฆ่าเธองั้นเหรอ? ฮ่าฮ่า เธอกล้าดียังไงมาขัดใจราชาแห่งสงคราม? เธอเข้าใจไหมว่าการหนีนั่นเท่ากับการฆ่าตัวตาย?”

“ปล่อยฉันนะ!” หน้าของเบลคแดงขึ้นเมื่อเธอรู้สึกถึงความตายที่ใกล้เข้ามา เธอพยายามดิ้นรนต่อสู้ พยายามจับนิ้วของแม็กนัสเพื่อที่จะแงะมันออก