บทที่ 491

อีวานหัวเราะอย่างขมขื่น “ตระกูลเดรคนี่จะใจกว้างเกินไปแล้ว ตอนนี้”

“ได้! ฉันจะฝากเขาไปสืบเรื่องทั้งหมดมาให้!”

นีลหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ แล้วพูดว่า “เฮ้อ เฟนด์ทำให้เราจ่ายเงินไปกับมันถึงหนึ่งร้อยห้าสิบล้าน ขนาดนักฆ่าที่มีอิทธิพลยังทำอะไรมันไม่ได้ ไอ้สารเลวนี่ตายยากจริงๆ!

นีลรู้สึกแย่มากเมื่อนึกถึงเงินที่พวกเขาใช้ไปก่อนหน้านี้ จ่ายเงินจำนวนมากขนาดนั้นเพื่อการล้มเหลว นี่มันเป็นการสิ้นเปลืองครั้งใหญ่เลย ถึงแม้ว่าตระกูลฮิวโก้จะร่ำรวยขนาดไหนก็ตาม

ทั้งสามกลับไปหลังจากนั้นไม่นาน ในทางกลับกัน เฟนด์ได้เดินทางมาถึงประตูหลักของบ้านพัก หลังจากทำเอกสารและรับกุญแจเรียบร้อยแล้ว

“ถึงแม้ว่าราคาเก้าสิบล้าน จะแพงกว่าปกติไปนิดหน่อย ฉันดีใจจริง ๆ ที่ฉันเอาบ้านหลังนี้ให้ภรรยาได้ และเซอร์ไพรส์ในเวลาเดียวกันด้วย!” เฟนด์ยิ้มขณะมองไปที่บ้านพักหลังที่อยู่ตรงหน้าของเขา เขาเปิดประตู แล้วเดินเข้าไปด้านใน

เฟนด์รู้สึกพอใจมากกว่าเดิม หลังจากเดินชมสวน และการรีโนเวทของบ้านหลังนี้เสร็จ

ด้านหลังของบ้านพักหลังนี้ มีบ้านหลังเล็ก ๆ อยู่เป็นแถวเรียงกัน พวกมันดูน่าประทับใจมาก เหมาะที่จะใช้เป็นห้องพักสำหรับแม่บ้านและคนรับใช้

ฉันคิดว่าคงไม่มีจุดไหนของบ้านที่ต้องปรับปรุงอีกแล้วล่ะ

เฟนด์คิดอยู่สักพักหลังจากมองไปรอบ ๆ หลังจากนั้นเขาก็โทรหาลาน่า แล้วชวนเธอมาชมบ้านใหม่

ลาน่าเป็นผู้หญิง และบางทีสายตาผู้หญิงก็สังเกตุได้ดีกว่า ว่าอาจจะมีบางจุดที่ต้องถูกปรับปรุงเพิ่ม จนถึงตอนนั้น เขาก็สามารถเปลี่ยนในสิ่งที่จำเป็นได้

ลาน่ามาถึงภายในไม่ถึง 20 นาที เธอจอดรถไว้ที่ทางเข้า ก่อนจะเดินเข้ามาด้านใน

“ว้าว บ้านอะไรกันนี่อาจารย์! โอ้ ฉันอิจฉาจังบ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้ ฉันคงจะรู้สึกดีมากถ้าได้อยู่ที่นี่ มันดีกว่าบ้านของฉันเสียอีก!” ล่านาบอกเฟนด์ที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ขณะที่เธอเดินเข้ามาในบ้าน

“เธอขี้ลืมขนาดนี้ได้ยังไงกัน? ทำไมเธอยังเรียกฉันว่าอาจารย์อยู่ล่ะ?”