บทที่ 492

มันใช้เวลาไม่นานเลยสำหรับทั้งคู่ เฟนด์ และลาน่า ต่างก็มุ่งหน้าไปซื้อเฟอร์นิเจอร์ด้วยรถของใครของมัน

อย่างไรก็ตาม เขาไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญเจออีวาน ที่กำลังกลับบ้าน ขณะที่พวกเขากำลังขับรถออกมาจากบ้านพัก

“นั่นมันเฟนด์และผู้หญิงที่ร่ำรวยคนนั้นนี่!” อีวานอ้าปากค้าง นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เขาบังเอิญเจอทั้งสองคนนี้

ถึงแม้ว่าลาน่าจะใส่แมสก์ทุกครั้งที่เธอออกไปด้านนอกเพื่อไม่ให้ผู้คนจำเธอได้ แต่อีวานก็สามารถจำเธอได้ แม้จะเห็นแค่ด้านหลังก็ตาม ขายาวสวยและร่างกายที่น่าดึงดูดอย่างเหลือเชื่อ ผู้หญิงที่ออกไปกับเฟนด์ก่อนหน้านี้ ต้องเป็นหญิงที่ร่ำรวยคนนั้นที่ไปงานประมูลแน่ๆ

“ฉันว่า ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า เงินนั่นไม่ได้เป็นของไอเฟนด์ มันไม่ได้ขอเงินเดือนล่วงหน้าจากตระกูลเดรค มันต้องเป็นเงินของผู้หญิงที่ร่ำรวยคนนั้นแน่!”

อีวานขำก๊ากออกมาเสียงดัง เขาตื่นเต้นอย่างไม่น่าเชื่อ มันอาจจะเป็นโชคดีของเขาก็ได้ ที่บ้านพักหลังนั้นอยู่ใกล้คฤหาสน์ของตระกูลเทย์เลอร์ มิฉะนั้น เขาคงไม่มีทางค้นพบความลับแบบนี้ได้หรอก

เขาโทรหานีลและเคน ที่เพิ่งจะกลับไปเมื่อครู่ แล้วบอกให้พวกเขากลับมาทันที

“เกิดอะไรขึ้น นายน้อยอีวาน? นายให้พวกเรากลับมาทำไม ในเมื่อพวกเราเพิ่งจะออกไปเมื่อครู่นี้เอง?”

ทั้งเคนและนีลขมวดคิ้วทันที ที่พวกเขาเจอเจออีวาน พวกเขาดูสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ฉันเพิ่งจะเห็นเฟนด์ออกมาจากบ้านหลังนั้น!”

อีวานพูดขึ้นขณะที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

เคนพูดอย่างไร้อารมณ์ว่า “นายน้อยอีวาน นายล้อฉันเล่นเหรอ? นายอยากให้ฉันกลับมาเพราะเรื่องแค่นี้น่ะนะ? เวลามีค่ามากนะ สำหรับฉัน! เฟนด์จ่ายเงินจำนวลมหาศาลเพื่อบ้านหลังนั้น แน่นอนอยู่แล้วว่ามันต้องอยากเห็นบ้านด้วยตาของตัวเอง ฮ่ะฮ่า ถ้านายเพิ่งจะแต่งงานกับสาวสวยคนนึง นายก็ต้องตื่นเต้นที่จะได้นอนกับเธอ จริงไหมล่ะ?”