บทที่ 493

“ใช่ พวกนั้นขับรถออกไปแล้วตอนที่ฉันเห็น ฉันไม่มีแม้แต่เวลาจะถ่ายรูปด้วยซ้ำ มันคงวิเศษไปเลยถ้าฉันถ่ายไว้!” อีวานพยักหน้าขณะที่กำลังคร่ำครวญ

เขาพูดต่อหลังจากหยุดคิดไปสักพัก “เงินต้องเป็นของเธอแน่ ๆ เธอต้องซื้อให้เขาแน่เลย!”

“ใช่ นายน้อยอีวาน ไหน ๆ คฤหาสน์ของนายก็อยู่ตรงข้ามบ้านหลังนั้นแล้ว ช่วงนี้ นายก็จับตาดูพวกเขาอย่างใกล้ชิดหน่อยแล้วกัน ถ้านายเห็นไอ้เฟนด์พาเธอมาที่บ้านอีกครั้ง นายจะต้องหาทางถ่ายรูปพวกเขามาให้ได้ ยิ่งเยอะ ยิ่งดี ใช่ไหมล่ะ? นายรู้น่าว่าต้องทำยังไง!”

“มันจะดีมาก ๆ ถ้านายถ่ายพวกเขาตอนจูบกันได้! ฮ่าฮ่า ถ้าเป็นอย่างงั้น เราก็เอารูปไปถ่ายเอกสาร แล้วเอาไปติดไว้ทุกมุมของถนนและทุก ๆ ซอย พวกนายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ?”

เคนหัวเราะก๊ากออกมา เพราะเขาเจอโอกาสที่ยอดเยี่ยมไปเลยน่ะสิ

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า หลังจากพวกเขาระดมสมองเพื่อที่จะกำจัดเฟนด์ แต่เฟนด์กลับมอบโอกาสนั้นให้พวกเขาซะงั้น

“คราวนี้ พวกเราต้องเหยียบเรื่องนี้ให้มิด ห้ามให้มันรู้”

อีวานกำหมัดก่อนจะพูดว่า “ดูสิ ลานบ้านของตระกูลเทย์เลอร์เป็นจุดที่ใกล้บ้านหลังนั้นที่สุด เฟนด์คงจะมองไม่เห็นฉันหรอก ถ้าฉันแอบอยู่หลังต้นไม้นั่น แล้วถ่ายรูปของมันมา!”

“รู้อย่างนี้ก็ดี นายน้อยอีวาน ถ้านายว่าง จับตาดูพวกเขาดี ๆ ล่ะ พยายามถ่ายรูปอย่างว่าของเขามาให้ได้ โอเค! งั้นพวกเราคงต้องฝากความหวังไว้ที่นายแล้วล่ะ นายน้อยอีวาน!”

“ฉันจะลองพูดเรื่องนี้กับเซเลน่าดู ฉันเชื่อว่าการที่เฟนด์ซื้อบ้านหลังนั้นกับผู้หญิงคนนั้น จะเป็นความลับตลอดไปไม่ได้ สักวันเธอก็ต้องรู้” เคนอธิบายหลังจากที่คิดอยู่สักพัก