บทที่ 510

สีหน้าของอีวานซีดลงทันทีหลังจากที่ได้ยินคำพูดนั้น นี่เฟนด์คงไม่ได้จงใจทำให้เขาอับอาย?

อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่รู้สึกอับอายเลยตราบใดที่เขาสามารถทำให้เฟนด์ถูกไล่ออกไปจากตระกูลเทย์เลอร์ได้ในวันนี้ ทุกอย่างจะคุ้มค่าสำหรับเขา

“95 ล้าน? มันแพงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เซซิเลียอ้าปากค้างหลังจากได้ยินว่าแล้วเธอก็พูดว่า “เพื่อที่จะเพิ่มมูลค่าของของขวัญที่จะมอบให้คุณปู่ นายเลยพูดออกมามั่ว ๆ เหรอเฟนด์?”

“ไม่ว่ามันจะราคาแพงหรือไม่มันก็เป็นเรื่องหลังจากนั้น แต่เป็นเรื่องจริงที่ฉันใช้เงินจำนวนมากกับบ้านหลังนั้นเพื่อชนะการประมูล ถ้าคุณไม่เชื่อ คุณถามนายน้อยนีลและนายน้อยเคนดูได้เลย พวกเขาทั้งสองก็อยู่ที่นั่นในวันนั้นด้วย!”

เฟนด์ตอบอย่างใจเย็น

“นายน้อยเคน นายน้อยนีล เขาใช้เงินไปมากขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ? ฉันไม่อยากจะเชื่อเขาเลย ลูกเขยที่เคยเป็นทหารมาห้าปีจะหาเงินได้มากขนาดนั้น!”

เซซิเลียไม่พอใจมาก เธอไม่พอใจเพราะเธอไม่เคยหาเงินได้มากขนาดนั้น นี่เธอด้อยกว่าลูกเขยจริง ๆ เหรอ?

“เขาทำจริง ๆ ประเด็นคือนายน้อยอีวานก็สนใจคฤหาสน์หลังนั้นเหมือนกันและอยากประมูลคฤหาสน์หลังนั้นเพื่อเป็นของขวัญให้นายใหญ่เทย์เลอร์ ดังนั้นเขาจึงไปประมูลในวันนั้น แต่เขาไม่คิดว่าเฟนด์จะมาร่วมงานประมูลด้วย...”

เคนหัวเราะก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้นทั้งคู่จึงอยากจะประมูลมัน พวกเขายังพนันกันว่าคนที่แพ้จะต้องทำความสะอาดร้องเท้าให้ผู้ชนะ สุดท้ายนายน้อยอีวานยอมแพ้ เฟนด์จึงชนะการประมูลคฤหาสน์หลังนั้น!”

ฟิโอน่ากำมือแน่นอย่างโกรธจัดขณะที่เธอยืนฟังอยู่ข้าง ๆ เธอหงุดหงิดมาก

เฟนด์เสียเงินไปมากแล้ว เขาอยากจะแย่งมันมาจากอีวาน ทำไมเขาไม่ให้อีวานไปล่ะ? คฤหาสน์หลังนั้นราคาไม่ถึงเก้าสิบล้านด้วยซ้ำ