บทที่ 511

ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะพูดถึงเหตุการณ์นั้นในวันนี้ คงเป็นเรื่องน่าอายมากถ้าเฟนด์ซื้อคฤหาสน์หลังนั้นได้เพราะการคบกับผู้หญิงคนนั้นเพื่อหลอกเอาเงิน

มันคงน่าอายมากกว่านี้ถ้าเจ๊เลี้ยงอายุมาก บางทีอาจจะอายุเจ็ดสิบหรือแปดสิบ? นั่นคงอัปยศเกินกว่าจะบรรยายได้!

“ไม่มีเจ๊เลี้ยงหรอก พวกเขาแค่ล้อเล่น” เฟนด์ยิ้มและพยายามอธิบาย

“ฮ่าฮ่า! เลิกปฏิเสธได้แล้ว” เคนหัวเราะแล้วพูดต่อ “เรามีรูปถ่ายมาพิสูจน์สิ่งที่เราพูด!”

นายใหญ่เทย์เลอร์สับสนมาก เขาหันไปหาอีวานและถามว่า “อีวาน นี่มันเกิดอะไรขึ้น? แล้วงานประมูลคือ? แล้วผู้หญิงที่ร่ำรวยคือ?”

ตอนที่อีวานเล่ารายละเอียดสถานการณ์ให้นายใหญ่เทย์เลอร์ฟัง แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะพูดถึงว่าเฟนด์ได้ซื้อคฤหาสน์ในงานประมูล

สีหน้าของนายใหญ่เทย์เลอร์มืดลงเมื่อได้ฟังแต่ละคำ หน้าของเขาเกือบจะซีดเมื่อเขาพูดว่า “ฉันก็สงสัยว่านายจะจ่ายเงินมากกว่าเก้าสิบล้านเพื่อซื้อคฤหาสน์โดยที่ไม่ได้รับเงินเดือนล่วงหน้าได้ยังไง มีความเป็นไปได้อย่างเดียวนั่นก็คือรับรับเงินจากเจ๊เลี้ยงของนาย” จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่ฤหาสน์และพูดต่อว่า “มันเป็นของขวัญที่ยอดเยี่ยมและฉันชอบฤหาสน์หลังนี้มาก แต่ถ้านายซื้อมันด้วยเงินสกปรก ฉันก็ไม่อยากได้มันหรอกและจะไม่เข้าไปอยู่ด้วย ฉัน ซีอุส เทย์เลอร์รู้สึกละอายและสกปรกที่จะเข้าไปอยู่ในบ้านหลังนั้น สุดท้ายฉันก็จะไม่ยอมรับนายในนฐานะลูกเขยของตระกูลเทย์เลอร์ นายมันเป็นความอัปยศสำหรับตระกูลของเรา!”

“นั่นสิ อย่าทำให้พวกเราต้องอับอายไปมากกว่านี้ ไปให้พ้นเลย”

“ใช่แล้ว ไปซะ! ไปหาเจ๊เลี้ยงของนายซะ!”