บทที่ 545

ฟีโอน่ากรอกตาให้เซเลน่า แล้วหันไปหาเฟนด์ ท่าทีของเธอบอกได้เลยว่าเธอโมโหอย่างมาก “เฟนด์ มีบางอย่างที่ฉันต้องพูดในตอนนี้ ฉันไม่ได้พูดก่อนหน้านี้ ก็เพราะว่าฉันอยากจะปกป้องภาพลักษณ์ของนายต่อหน้าฝูงชน ตอนนี้มีแค่สิ่งเดียว ที่ฉันต้องพูดออกมาให้ได้!” เธอระเบิดออกมา

เฟนด์คิ้วผูกโบว์ไปครู่นึง ก่อนจะเผยยิ้มอย่างนุ่มนวลบนหน้า เขาพูดอย่างใจเย็น “แม่ครับ ผมว่าผมรู้นะว่าแม่อยากจะพูดอะไร!”

“โอ้ นายรู้อย่างงั้นหรือ? งั้นบอกมาสิ ว่าทำไมฉันถึงโกรธได้ขนาดนี้!”

ฟีโอน่ากอดอก

“เหอะ แม่กำลังคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เหรอครับ? ตอนที่เทพีแห่งสงครามบอกผมให้สั่งสอนไมเคิล แม่คงคิดว่าบทลงโทษมันหนักเกินไปสินะครับ? แม่กลัวว่าไมเคิลจะถือโทษโกรธผม และตระกูลวิลสันก็จะมีปัญหากับเราในอนาคต อย่างงั้นเหรอครับ?”

เฟนด์หัวเราะออกมา ก่อนจะพูดต่อว่า “อย่ากังวลไปเลยครับแม่ ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่กลัวความสัมพันธ์ของผม และเทพีแห่งคราม ผม เฟนด์ วู๊ดก็ไม่กลัวพวกเขาเหมือนกันครับ!”

“โอ๋ แม่คะ หนูไม่คิดเลยว่าแม่จะกลัวว่าตระกูลคลาร์กจะทำอะไรกับเฟนด์นะ!”

เธอรู้สึกอบอุ่น นี่เป็นครั้งแรกเลยที่แม่ของเธอแสดงออกมา ว่าเป็นห่วงเฟนด์ความปลอดภัยของเฟนด์

มุมปากของฟีโอน่ากระตุกเล็กน้อย “เหลวไหลจริง! ฉันไม่ได้โมโหเรื่องนั้น ฉันโมโหที่นายไม่ได้บอกฉันก่อน ว่าเทพีแห่งสงครามให้ไข่มุกเรืองแสงกับนายต่างหาก!”

เฟนด์ถึงกับพูดไม่ออก ในตอนแรกเขาคิดจริง ๆ ว่าฟีโอน่าจะเป็นห่วงความปลอดภัยของเขา และกลัวว่าตระกูลคลาร์กจะล้างแค้นเขา ดูเหมือนว่ามันคงจะเป็นแค่จินตนาการสินะ

แต่จริง ๆ แล้วฟีโอน่าห่วงเรื่องไข่มุกเรืองแสงนั่นต่างหาก

เฟนด์ฝืนยิ้มก่อนจะพูด “แม่ครับ ผมทำไปเพื่อเซอร์ไพรส์คุณปู่เทย์เลอร์ แม่เห็นรึเปล่าว่าเขามีความสุขขนาดไหนในวันนี้? นอกเหนือจากนั้นแล้ว ผมรู้แต่แรกแล้ว ว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดแก่เขา เพราะฉะนั้นแล้ว ผมจะบอกคนอื่นไปเพื่ออะไรล่ะครับ?”