บทที่ 546

“ฮึ่ม! อย่ามาหลอกฉัน! ไข่มุกเรืองแสงไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว มันถูกมอบให้กับคนอื่นไปแล้ว! แม้ว่าลูกจะอยากเอามันกลับคืนมาหลังจากคุณปู่ตาย ลูกคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? เมื่อถึงตอนนั้นธีโอดอร์คงจะเก็บมันไว้เองและเขาคงจะไม่ยกให้ใครง่าย ๆ จนกว่าเขาจะตาย! ลูกให้ไข่มุกนั้นไปแล้วนะ ไม่ใช่แค่ให้ยืม!”

ฟีโอน่าไม่ใช่คนโง่ เธอหัวเราะออกมาแล้วพูดกับเฟนด์ว่า “ไม่เป็นไร ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้เพราะเห็นแก่คฤหาสน์นะ แต่คราวหน้าถ้านายได้ของมีค่าอะไรมาอีกนายต้องบอกฉันก่อน บอกฉันเกี่ยวกับมัน เข้าใจไหม?”

“ครับ เข้าใจแล้ว!”

เฟนด์พยักหน้า เขายิ้มออกมาอย่างช้า ๆ “เข้าไปข้างในกันเถอะ ผมจะพาพวกคุณไปชม แล้วเราค่อยมาเลือกห้องของเรากัน แต่ถ้าจะให้ผมแนะนำนะ แม่ควรอยู่ชั้นหนึ่งเพราะมันจะสะดวกมากกว่าถ้าแม่ชอบออกไปเดินรอบ ๆ เซเลน่า เบ็น และผม คนอายุน้อย ๆ เหมาะที่จะอยู่บนชั้นสอง”

“ฉันขอดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ แต่ก็จริง ชั้นหนึ่งมันจะสะดวกกว่าแน่นอน!”

ฟีโอน่าเดินเข้าไปในคฤหาสน์ด้วยอาการเหม่อลอย

“ว้าว ๆ! นี่มันสุดยอดมาก! การออกแบบและการตกแต่งนั้นวิเศษมาก!”

ซีน่าอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเสียงดังเมื่อพวกเขาก้าวเข้ามาในคฤหาสน์ ภายในคฤหาสน์ส่งกลิ่นอายหรูหรา มันไม่ล้าสมัยเลย แต่ตรงกันข้าม มันมีความร่วมสมัยและทันสมัย ​​เหมาะสำหรับคนรุ่นใหม่

“ใช่ มันเยี่ยมจริง ๆ! ยอดเยี่ยมมาก! ซีน่าขึ้นไปชั้นบนแล้วมองไปรอบ ๆ แล้วเราค่อยมาเลือกกันว่าจะอยู่ห้องไหนดี!” เบ็นพูดแทรกขึ้นมาทันที

สีหน้าของเฟนด์มืดลงเมื่อได้ยินคำพูดของเขา “เดี๋ยวนะ พูดถึงเรื่องการเลือกห้อง ให้พี่สาวนายเลือกก่อน ตามด้วยไคลี่ แล้วก็ตานาย!”