บทที่ 634

“จะเป็นไปได้ยังไง? เขาก็แค่คนตาบอดเท่านั้นแหละน่า” ทันย่าแย้ง ขณะที่เธอหันไปมองชายตาบอด “เขาผิดปกติตรงไหนล่ะ?”

“ใช่ มันน่าเศร้ามากกว่านะ ที่เขาต้องมาตาบอดตอนอายุเท่านี้น่ะ” ชารอนพึมพำ พลางมองไปที่ชายตาบอดเช่นเดียวกัน

เฟนด์ทำท่าทีกลุ้มใจอยู่ในใจ เมื่อเขาได้ยินเหตุผลของสาวทั้งสอง “ดูดี ๆ สิ” เฟนด์ยืนกราน “ไม้เท้าเขาแปลก ๆ รึเปล่า ลองคิดดูสิ ว่าทำไมเขาถึงเดินตามผู้หญิงที่ใส่กระโปรงอย่างไม่หยุดหย่อนแบบนั้น?”

อีวอนน์เป็นคนแรกที่ตอบโต้กลับมา หลังจากที่ได้ยินเหตุผลของเฟนด์ เธอรีบตรงไปหาชายที่แกล้งตาบอดที่กำลังถือไม้เท้าอยู่ทันที “ให้ตาย! ไอ้นี่มันโรคจิตชัด ๆ” เธอพูดเสียงแข็ง “แถมมันยังแอบถ่ายอีกด้วย!” อีวอนน์เกลียดคนโรคจิตแบบนี้จริง ๆ

“มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน? นี่เขา…!” ชารอนโกรธจัดเมื่อเธอคิดได้กำลังเกิดอะไรขึ้น ชารอน เฟนด์ และทันย่า ตามหลังอีวอนน์ไป

อีวอนน์เป็นคนแรกที่เดินเข้าไปใกล้ ๆ ชายคนนั้น ก่อนจะต่อยแรง ๆ จนชายคนนั้นร่วงบนไปกับพื้น “ไอ้โรคจิต!”

“โอ๊ย!” ชายคนนั้นร้องออกมาเมื่อเขาล้มลงไปบนพื้น เขาตะโกนออกมา “ช่วยด้วย! มีคนแกล้งคนตาบอด!”

เสียงร้องให้ช่วยของชายคนนั้นดึงดูดความสนใจของผู้หญิงกลุ่มนึงนี่เดินอยู่ด้านหน้าเขา ทำให้ผู้หญิงกลุ่มนั้นก็หันมามอง เสียงร้องของชายคนนั้นยังดึงดูดความสนใจของคนที่ผ่านไปมาอีกด้วย

สาว ๆ ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอรู้สึกแย่กับชายตาบอดจริง ๆ

“เธอเป็นอะไร? ไปทำร้ายคนตาบอดทำไมกัน?!” ผู้หญิงคนที่ชายตาบอดตามหลังอยู่เมื่อครู่ดุด่าต่อว่าเธอ อีวอนน์รู้สึกราวกับว่าความโกรธกำลังไหลออกมาจากคอของเธอ