บทที่ 635

ทันย่าดันเธอออกมาจากฝูงชน ขณะที่เธอตะโกนเพื่อปกป้องอีวอนน์ ลูกพี่ลูกน้องของเธอ

“ใช่ พวกเราเห็นกับตา แต่เธอกลับโดนต่อว่าทั้ง ๆ ที่เธอหวังดีกับพวกคุณแท้ ๆ” ชารอนเองก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้า “พวกคุณพูดออกมาได้ยังไงว่าเธอแกล้งคนตาบอด ทั้ง ๆ ที่เธอช่วยพวกคุณน่ะ?!”

มีชายคนนึงในฝูงชนจ้องมองชารอนอย่างตั้งใจก่อนที่เขาจะอุทานออกมา “เฮ้ นั่นมันนายหญิงคนเล็กของตระกูลจอร์จนี่? ฉันได้ยินมาว่าเธอโตขึ้นมาเป็นสาวสวย ฉันคงจำเธอไม่ได้แน่ถ้าฉันไม่ได้ยินเสียงของเธอน่ะ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยจริง ๆ”

“ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นคุณทันย่าสินะ?” ชายอีกคนอุทานขึ้นมา “ฉันก็ว่าทำไมเธอดูคุ้น ๆ …นั่นมันคุณทันย่าจริง ๆ ด้วย!”

คนอื่น ๆ ก็เริ่มจำทันย่าได้เช่นกัน พวกเขาจึงเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับเธอ พวกเขาไม่รู้เลยว่าจะได้เจอคนที่มือชื่อเสียงเช่นนี้

“ฉันเชื่อที่คุณทันย่าพูดนะ คุณทันย่าอยู่ในตระกูลเดรค ลูกสาวของชายที่รวยที่สุดในอาณาเขตกลาง เธอจะโกหกเราไปทำไมล่ะ?” ผู้หญิงคนนึงพูดขึ้นมา เพื่อปกป้องทันย่า

“ใช่ ฉันได้ยินมาว่าคุณทันย่าคัดค้านเรื่องที่ไม่ยุติธรรมตลอด และเธอยังชอบทำงานจิตอาสาอีกด้วย เธอจะโกหกไปทำไม จริงไหม?” ผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็เห็นด้วยกับสิ่งที่เธอพูด

ชายตาบอดเริ่มกระวนกระวายเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น เขารีบแก้ต่างทันที “นี่ พวกคุณเข้าใจผิดหมดแล้ว เข้าใจผิดจริง ๆ ! นี่มันก็แค่ไม่เท้า! ผมมองไม่เห็นถนนเลยด้วย แล้วผมจะตั้งใจยื่นเจ้านี่ไปใต้กระโปรงได้ยังไง? และถึงผมจะยื่นมันไปใต้กระโปรงจริง ๆ นั่นมันก็เป็นแค่อุบัติเหตุ คุณพูดออกมาได้ยังไงว่าผมตั้งใจ?!” เขาหยุด ก่อนจะพูดต่อว่า “และนอกเหนือจากนั้น ผมตาบอด คุณบอกว่าผมแอบถ่ายอย่างงั้นเหรอ ผมจะทำไปทำไม? ผมมองไม่เห็นด้วยซ้ำ!”

หนึ่งในผู้ชายสามคน ที่เบียดออกมาจากฝูงชนพูดขึ้นมาทันทีว่า “ใช่ ผู้หญิงคนนี้ต้องเข้าใจเขาผิดแน่ ๆ !”

ชายอีกคนเข้ามาเสริม “นี่ สาวน้อย คุณใจดีจริง ๆ เลย แต่คุณกล่าวหาคนอื่นผิด ๆ แบบนี้น่ะเหรอ? การเป็นวีรสตรีน่ะ เป็นสิ่งที่ถูกต้อง การป่าวประกาศในเรื่องดี ๆ ก็ไม่ผิด แต่การกล่าวหาคนอื่นแบบไม่มีมูลแบบนี้น่ะ แย่ที่สุด!”