บทที่ 646

“อร๊าย!”

ภรรยาของไทเกอร์กลัวตาย หน้าซีดเผือด และถอยหลังอย่างระมัดระวัง “อย่ามายุ่งกับฉันนะ! ฉันบอกคุณไปแล้วนะว่าถ้าสามีของฉันรู้เรื่องนี้ เขาฆ่าคุณแน่!”

“ฮ่า ๆ ช่างน่าขำ สามีของเธออ่อนแอขนาดนั้น ต่อให้เขามีสิบชีวิตเขาก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรเราหรอก”

ชายผมสั้นหัวเราะออกมาเสียงดังและพูดต่อว่า “งั้นบอกฉันมาซิว่า เธอคิดจะชดใช้ให้ฉันยังไง? ฉันเริ่มจะปวดท้องแล้ว ฉันอยากให้เธอพาฉันไปห้องน้ำและช่วยแก้อาการปวดท้องให้ฉันหน่อย ไม่งั้นก็จ่ายมาสองแสนเหรียญ ฉันจะคิดว่ามันเป็นค่ารักษาพยาบาลของฉัน!”

“สองแสนเหรียญ!”

ภรรยาของไทเกอร์ได้ยินจำนวนเงินที่มากเกินจริง เธอหายใจเข้าลึก ๆ เธอรู้ว่าเธอไม่มีเงินพอ เธอจ่ายให้ไอ้พวกนี้ได้ หรือแม้ว่าเธอจะจ่ายให้พวกมันสองแสนเหรียญในครั้งนี้ได้แต่ไอ้สารเลวพวกนี้ก็คงหาเรื่องรังแกเธออยู่ดี เธอกลัวว่าจะมีการเรียกร้องเงินจำนวนมากจากพวกมันอีกในอนาคต

“อะไรอีกล่ะ? เธอไม่มีเงินงั้นเหรอ? ถ้าเธอไม่มีเงิน เธอก็ต้องชดใช้ให้ฉันด้วยร่างกายของเธอ!”

“ไม่ต้องห่วง สามีของเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้ ฉันไม่บอกเขาหรอกน่า ฮ่าฮ่า!”

ชายผมสั้นหัวเราะอย่างมีความสุข เดินเข้าไปหาภรรยาของไทเกอร์ เตรียมที่จะลากเธอออกไปและทำอย่างที่เขาพูดมา

เธอถอยหลังหนีและตะโกนออกมาว่า “อย่า! อย่านะ! ผมที่คุณพบในอาหารมันเป็นผมของคุณเอง! ฉันกับไทเกอร์ผมยาวมาก แต่ผมที่คุณพบนั้นมันสั้นมากซึ่งความยาวก็ตรงกับความยาวของผมคุณ เห็นได้ชัดว่าคุณกำลังใส่ร้ายเราและทำให้ชีวิตของเราลำบาก!”

“ฮ่า ๆ เธอมีหลักฐานอะไรมายืนยันว่านั่นเป็นผมของฉัน? ฉันไม่สนหรอก ความจริงที่ว่าฉันเจอผมในอาหารมันก็เพียงพอแล้วที่จะเธอจะต้องรับผิดชอบ ไม่งั้นฉันจะบอกให้ทั่วว่าร้านอาหารของเธอไม่ปลอดภัยและไม่สะอาด!”

ชายผมสั้นหัวเราะออกมาเสียงดัง ในขณะที่เธอถูกจับตัวไว้โดยไม่ทันระวัง เขาก็ก้าวไปข้างหน้าและกอดเธอไว้แน่น

“ปล่อยฉันนะ ไอ้สารเลว!”

ภรรยาของไทเกอร์ดิ้นไม่หลุด เขาล็อคเธอไว้แน่นและกำลังจะลากเธอไปที่ห้องน้ำ