บทที่ 66

“แน่นอน แต่มันค่อนข้างไกล ตราบใดที่คุณไม่เหนื่อยนั่นก็ไม่ใช่ปัญหา!”

เซเลน่า ยิ้มอย่างมีความสุข ตอนแรกเธอคิดว่าเฟนด์ จะดูเย็นชามากขึ้นนับตั้งแต่เขากลับมาจากสงคราม เขามักจะมีใบหน้าที่จริงจังตลอดเวลา ไม่คาดคิดว่าในบางครั้งเขาจะโรแมนติกได้เช่นกัน

“แน่นอนผมไม่มีทางเหนื่อยหรอก ตราบใดที่ยังคุณอยู่กับผม ยังเป็นคนซ้อนท้ายในทุกวัน ทุกอย่างก็มีค่าสำหรับผมเสมอ ผมยังแข็งแรงพอที่จะพาคุณไปทำงานได้ทุกวันนั้นแหละ!”

เฟนด์ ตอบอย่างมีความสุข

“พ่อคะ หนูอยากให้พ่ออุ้มหนูไปด้วยคะ!”

ไคลีที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาหัวเราะเบา ๆ

“ได้เลยครับ พ่อจะอุ้มหนูเอง!”

เฟนด์วางเด็กหญิงตัวน้อยไว้บนหลังของเขา เขาอุ้มเธอโฉบไปมาเสมือนเธอได้นั่งอยู่บนเครื่องบินจำลอง

“พี่เขยถ้าคุณเป็นบอดี้การ์ดจริง ๆ ด้วยเงินเดือนยี่สิบล้านเหรียญต่อเดือน คุณช่วยซื้อรถให้หน่อยได้ไหม เอ่อ เรื่องทั้งหมดก่อนหน้านี้เป็นเพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น” เบ็น วิ่งมาหาพวกเขาหลังจากได้รับข้อมูลคร่าว ๆ จาก ซีน่า และถามด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ พยายามที่จะประจบประแจง เฟนด์ให้ซื้อรถให้

แม้ว่าเขาจะรู้สึกเสียหน้าเป็นครั้งที่สอง ถ้ามันกลายเป็นความจริงล่ะ? การประจบประแจง เฟนด์ ไว้ก็ไม่เสียหาย

เฟนด์ คิดแล้วก็พยักหน้า “ได้เลย แต่ต้องไม่แพงเกินไป รถยนต์รุ่นไหนก็ได้ที่มีราคาต่ำกว่าหนึ่งล้านเหรียญ เมื่อถึงเวลานั้นนายก็สามารถไปเลือกตัวเองและขับออกมาได้เลย!”

"จริง ๆ นะ? รถยนต์ที่มีราคาต่ำกว่าหนึ่งล้านเหรียญ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เบ็น ก็มีความสุขมาก ตอนแรกเขาคิดว่าคันละหนึ่งแสนถึงสองแสนเหรียญก็เกินกว่าที่ฝันไว้แล้ว ใครจะคิดว่า เฟนด์ จะใจกว้างขนาดนี้ปล่อยให้เขาเลือกรุ่นไหนก็ได้ในราคาต่ำกว่าหนึ่งล้านเหรียญแบบนี้

"แน่นอน ถ้าไม่แพงไปกว่านั้น!”