บทที่ 67

เซเลน่า ยิ้มอย่างขบขัน

“จริงเหรอ ผมก็คิดว่าอาจเป็นไปได้จริง ๆ นั่นแหละสามีของคุณหล่อมาก ๆ เลยนะ ถ้าเกิดถ้ามีคนสนใจว่าจะเป็นนารีอุปถัมภ์ให้ผมล่ะ”

เฟนด์ กำลังพูดในขณะที่เขาหันหลังมามองที่ต้นขาสีขาวราวกับหิมะที่อยู่ข้าง ๆ เขา เขาเคลื่อนมือมาไว้บนขาและลูบไล้ที่ข้างขาของเธอเบา ๆ

"อา!"

เซเลน่าคาดไม่ถึงว่า เฟนด์จะหน้าด้านขนาดนี้ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที “คุณกำลังจะทำอะไร! ซุกซนอย่างเปิดเผยในตอนขี่รถแบบนี้ได้ยังไง! รู้ไหมถ้าถูกคนอื่นเห็นเข้ามันจะน่าอับอายมากขนาดไหน? ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณจะเป็นเหลวไหลแบบนี้”

"แค่ก! แค่ก! ผมเห็นยุงนะกลัวว่ามันจะกัดคุณ จึงได้ตัดสินใจฆ่ามันเพื่อคุณเลยนะ!”

เฟนด์ ตอบอย่างหน้าตาย

“ยุงจะกัดฉัน คุณคิดว่าฉันอายุสามขวบเหรอ! ถ้าคุณทำอีกครั้งล่ะก็ฉันจะโดดลงไปและเดินกลับบ้านเอง!”

เซเลน่า รู้สึกหงุดหงิดพร้อมกับรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก

เฟอร์รารีได้ขับผ่านพวกเขาไป เมื่อเห็นภาพดังกล่าวคนขับก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ

“แม่งโคตรเซ็กซี่เลย ผู้หญิงคนนั้นคือใคร? หุ่นของเธอสุดยอดมาก ๆ ขาของเธอโคตรมีเสน่ห์ ส่วนกระโปรงนั่น... ถ้าสั้นกว่านี้อีกหน่อยก็คงจะสุดยอดไปเลย!” เมื่อเห็นความงามเช่นนี้ชายหนุ่มก็ชะลอความเร็วลงในทันทีเพื่อให้ได้เห็นภาพได้นานขึ้น เมื่อเห็นเช่นนั้นสาวผมบลอนด์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกอิจฉาทันที “นายน้อยฮิวโก้คะ กระโปรงของฉันก็สั้นเหมือนกันนะคะ คุณดูที่ฉันก็ได้!”

เมื่อเธอพูดผู้หญิงคนนั้นก็ใช้น้ำเสียงออดอ้อนอย่างจงใจ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสาวที่นั่งมากับ นายน้อยฮิวโก้ ก็เป็นที่จับตามองเช่นกัน

แม่สาวคนนี้ยังเป็นคนเปิดเผยมากทีเดียว ชุดที่เธอสวมก็วาบหวิวมาก