บทที่ 70

“รื้อเหรอ? ถ้าเป็นเช่นนั้นเราก็ควรได้รับค่าตอบแทนสักหน่อยไม่ใช่หรือ”

เฟนด์ คิดฟุ้งซ่านอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็เดินตามเซเลน่า เข้าไปในบ้าน

ในตอนนี้ห้องนั่งเล่นกลับมีชีวิตชีวามาก มีคนงานจำนวนหนึ่งกำลังคุยกับฟีโอน่า และแอนดรูว์

“โอ้ เซเลน่า เกิดอะไรขึ้นกับทั้งคู่? ทำไมลูกถึงมอมแมมไปด้วยหมดเลยล่ะ?”

เมื่อเห็นเซเลน่า และเฟนด์ ทั้งสองคน โจแอนก็ตกใจถามอย่างรวดเร็ว

“คือเราอยู่ใกล้แอ่งน้ำ และรถคันหนึ่งไม่ชะลอตัวตอนที่ผ่านแอ่งน้ำนั้น... เราเลยโดนน้ำกระเด็นใส่นะคะ!”

เซเลน่า ขมวดคิ้วอธิบายอย่างตะกุกตะกัก เธอเองก็ละอายใจเกินกว่าจะพูดออกไป ถ้าแม่ของเธอรู้ว่าพวกเขาทำให้ ตระกูลฮิวโก้ ขุ่นเคืองเข้าแล้ว แม่จะมีปฏิกิริยาอย่างไรกันนะ?

“โอ้! นี่คือ คุณเทย์เลอร์!”

ชายวัยกลางคนยืนขึ้นอย่างกระตือรือร้นแล้วอธิบายว่า “ผมเป็นคนงานที่รับผิดชอบงานในครั้งนี้ครับ คือตอนนี้ที่ดินผืนนี้กำลังถูกเวนคืนเนื่องจากที่นี่ค่อนข้างสงบ เรากำลังมีแผนที่จะสร้างบ้านหลังเกษียณจึงจำเป็นต้องรื้อถอนบ้านหลังนี้ครับ!”

"บ้านพักคนชราเหรอคะ?"

เซเลน่าขมวดคิ้วทันที

"ใช่แล้วครับ คุณสามารถถือว่ามันเป็นการบริจาคเพื่อประเทศของเราก็ได้ครับ! สถานที่แห่งนี้ทรุดโทรมเป็นอย่างมาก ผู้เชี่ยวชาญของเราประเมินแล้วและถือว่าไม่ปลอดภัยสำหรับการอยู่อาศัย คุณมีเวลาสามวันในการย้ายออก ได้โปรดให้ความร่วมมือกับทางเราด้วยครับ!”

เขาอธิบายด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้น รอยยิ้มของเขาดูอบอุ่นและอ่อนโยน

“ไม่ปลอดภัยสำหรับพอที่จะอยู่อาศัย? เป็นไปได้อย่างไรกัน?”