บทที่ 71

“นอกจากนี้เรายังได้รับการแจ้งร้องเรียนว่าสถานที่แห่งที่สร้างขึ้นอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย คุณเข้าใจไหม? โชคดีแค่ไหนแล้วที่พวกคุณไม่โดนปรับ เรากำลังเจรจาเพื่อจะให้คุณออกไปโดยสมัครใจ อะไรที่ทำให้คุณคิดว่าจะมีค่าชดเชย?”

ชายวัยกลางคนมีรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า แต่คำพูดของเขานั้นกลับทำให้คนที่เหลือและฟีโอน่านั้น รู้สึกอารมณ์เสียทันที การรื้อถอนครั้งนี้ไม่มีค่าชดเชย?

“มันเป็นไปไม่ได้ ที่นี่คือคฤหาสน์เก่าแก่ของครอบครัวเทย์เลอร์ ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีใครอยู่เป็นเวลาหลายปี ปู่ของฉันเป็นคนบอกให้เราอยู่ที่นี่ ไม่ว่าอย่างไรก็ควรมีการชดเชยการรื้อถอน แล้วที่นี่จะเป็นอาคารที่ผิดกฎหมายได้อย่างไร? เราอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว!”

เซเลน่ารู้สึกโกรธมาก แต่เดิมที่ตั้งใจไว้ว่าจะกลับบ้านมาอาบน้ำอาบท่า แต่ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์นั้นอีกแล้ว

แผนเดิมของเธอคือการกลับบ้านเพื่ออาบน้ำ แต่ในขณะนี้เธอไม่มีอารมณ์ อีกฝ่ายนั้นทำตัวช่างไร้เหตุผล

“ฉันคิดว่าเงินคงอยู่กับแก แต่แกตั้งใจที่จะวางแผนเพื่อจะเก็บเงินเอาไว้ใช้เองใช่ไหม? ฮ่า ๆ แกรู้ไหมว่าเรามาจากครอบครัวเทย์เลอร์ แกควรจะตรวจสอบรายละเอียดอย่างรอบคอบก่อนที่จะมา แกคิดว่าแกจะรื้อถอนที่แห่งนี้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยงั้นเหรอ? แกฝันไปเถอะ!”

ท่าทีของฟีโอน่าเปลี่ยนแปลงไปทันที รอยยิ้มที่เคยปรากฏนั้นหายไปจากใบหน้าของเธอ

“เฮ้! เรามาที่นี่เพื่อแจ้งให้คุณทราบ ถ้าหากคุณแสดงอาการไม่พอใจแบบนี้ เราสามารถให้ทีมงานรื้อถอนของเรา โทรเข้ามาจัดการได้ตลอดเวลา!”

“คุณบอกว่า คุณมาไม่ผิดกฎหมาย งั้นคุณมีใบอนุญาตมาด้วยหรือเปล่า?” ชายชราถามขึ้นพร้อมกับหัวเราะ

ฟีโอน่าสีหน้าคล้ำลงทันที “ที่นี่ไม่ใช่ตึกพาณิชย์ ที่นี่เป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวเทย์เลอร์ เราจะมีใบอนุญาตได้ยังไง? คุณควรจะจ่ายค่าชดเชยให้กับเราบ้าง ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรื้อถอน!”

“เฮ้! ผิดกฎหมายหรือไม่เป็นเรื่องที่เราต้องตัดสินใจไม่ใช่คุณ คุณไม่สามารถแสดงหลักฐานการอนุญาตให้เราเห็นได้จากนั้นจะถูกรื้อถอนในวันนี้เอง!”

ชายวัยกลางคนหัวเราะเบา ๆ จากนั้นก็โทรออก

หลังจากวางสายเสร็จเขาก็หัวเราะ “แน่นอนฉันรู้ว่า พวกคุณมาจากครอบครัวเทย์เลอร์ เพราะคนที่รับผิดชอบโครงการนี้คือ นายน้อยคลาร์ก หรือ เคน คลาร์ก! พวกเขาเป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างบ้านพักคนชราเหล่านี้ พวกคุณกล้าที่จะทำให้พวกเขาไม่พอใจได้หรือไม่ล่ะ?”

“ฉันกำลังสงสัยว่ามันคือใคร ที่แท้ก็ไอ้สวะ!”