บทที่ 72

“โอ้! นายน้อยคลาร์ก ทำไมคุณถึงมาที่นี่ได้? นานมากที่ไม่ได้เจอ!”

เมื่อฟีโอน่า เห็นเคนยืนอยู่กับช่าง เธอก็ต้อนรับเขาอย่างเป็นกันเอง

“ฮ่า ๆ คุณป้าไม่นานหรอก เราเพิ่งพบกันเมื่อสองวันก่อนเอง!”

เคนหัวเราะเบา ๆ แล้วชี้ไปที่ฟันของเขา “ดูผมสิ ดูปากของผม ทั้งหมดนี้เป็นเพราะลูกเขยที่ล้ำค่าของคุณทำ!”

ท่าทางของฟีโอน่าเปลี่ยนไปในทันที เธอฝืนยิ้มและตอบว่า “คุณกำลังพูดอะไร เขาไม่ใช่ลูกเขยของฉัน เราจะได้คำตอบหลังจากวันเกิดครอบรอบปีทีเจ็ดสิบของนายใหญ่อีกประมาณยี่สิบวันเท่านั้น!”

เคนถึงกับชะงัก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย ปนแปลกใจ “คุณป้าหมายถึงอะไร? พวกเขาได้แต่งงานกันถูกต้องตามกฎหมาย และยังมีลูกน้อยอีก ทำไมเราถึงต้องรออีกประมาณ 20 วันจึงจะรู้?”

“ใช่ ใช่ ใช่!”

ฟีโอน่ารีบพยักหน้าทันที “เป็นแบบนั้นแหละ ฉันไม่ขอพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้น เรื่องมันเป็นแบบนี้ หลังจากที่เฟนด์กลับมา เขาได้ต่อสู้กับนายน้อยอีวาน และสามารถเอาชนะเขาได้”

“หลังจากนั้น… มันจึงเป็นเหตุว่าทำไมเขาถึงต้องเอาเงินสามสิบล้านเหรียญมาให้เรา ไม่อย่างนั้นเขาจะถูกไล่ออกจากครอบครัวเทย์เลอร์ แน่นอนว่าถ้าเขาไม่เอาของขวัญวันหมั้นมูลค่าสิบล้านเหรียญมาให้ฉันกับพ่อของเซเลน่าได้ ฉันจะไม่มีวันยอมรับสถานะของเขาได้!”

ฟีโอน่าได้อธิบาย หลังจากที่เธอพูดจบ เธอได้พาเคนออกไปทันทีและกระซิบกับเขาว่า “นายน้อยคลาร์ก ได้โปรดมั่นใจ เมื่อถึงเวลาเขาไม่มีทางหาเงินได้มากขนาดนั้น ตราบใดที่เขาไม่สามารถให้อนาคตแก่เซเลน่าได้ เราก็จะได้อิสรภาพของเธอคืนมา เมื่อเธอมีอิสรภาพนั้นแล้ว นั่นหมายความว่าคุณก็จะมีโอกาสนั้นไม่ใช่เหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นหัวใจของเคนก็เบิกบาน

เขาหันไปมองเซเลน่าที่ยืนอยู่ที่นั่น และรู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง

ในคอนนั้นเซเลน่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ และยังไม่ได้เป่าผมให้แห้ง เมื่อมองเห็นเธอยืนอนู่ที่นั่น มันดูมีเสน่ห์มาก เรียวขายาวสีขาวราวกับหิมะคู่นั่น ช่างดึงดูดสายตาคนมองเมื่ออยู่ภายใต้แสงแดด