บทที่ 712

ในตอนนั้นเอง เฟนด์และคนอื่น ๆ เพิ่งทานอาหารกลางวันที่โรงแรมเสร็จ พวกเขากำลังจะกลับหลังจากอิ่มจากอาหารอร่อย ๆ

“มันก็ไม่ได้แพงขนาดนั้น? เราใช้เงินไปแค่เจ็ดแสนกว่าเหรียญเอง ฉันคิดว่าบิลจะมากว่าหนึ่งล้านซะอีก!”

ตอนนี้ฟีโอน่ารวยแล้ว เธอพูดออกมาอย่างภูมิใจไม่รู้สึกย้อนแย้งในคำพูดของเธอเลย

“แม่ แม่...ลืมช่วงเวลาที่เราต้องดิ้นรนเพราะความความยากจนไปแล้วจริง ๆ เหรอ?”

เซเลน่ายิ้มอย่างขมขื่น เธอไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

“อ่า ทำไมแม่จะต้องเปรียบเทียบกับตัวเองในสมัยก่อนด้วยล่ะ? ตอนนี้แม่มีลูกเขยที่หาเงินมาให้ได้ และลูกสาวของฉันก็หาเงินได้เยอะเหมือนกัน แน่นอนว่าฉันควรจะตามใจตัวเองบ้างสิ เงินมีไว้เพื่อให้ใช้!”

ฟีโอน่ายิ้มและมองไปที่โจแอนที่อยู่ข้าง ๆ “ไปกันเถอะโจแอนที่รัก เมื่อวานฉันเห็นเสื้อผ้าสวย ๆ อยู่ร้านหนึ่ง ฉันคิดว่ามันเหมาะกับคุณมาก ทำไมเราไม่ไปช้อปปิ้งกันล่ะ?”

“มันแพงไหม?”

โจแอนขมวดคิ้ว เธอจำได้ว่าครั้งที่แล้วเฟนด์พาเธอมาซื้อเสื้อผ้ามากมายและของที่ไม่จำเป็นต่าง ๆ นานา จนถึงถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่ชินกับมัน

อีกอย่างเฟนด์ยังให้เงินเธอใช้อีกจำนวนมาก ตอนนี้เธอมีเงินอยู่ในมือแล้ว แต่เธอทนที่จะใช้เงินไม่ได้ ทุกครั้งที่นึกย้อนไปสมัยที่เธอในแค่คนทำความสะอาด

“มันไม่ได้แพงขนาดนั้น แค่หมื่นกว่าเหรียญเอง ที่สำคัญมันดูดีสำหรับคุณ ฉันเตี้ยไปหน่อย ฉันเลยใส่แล้วดูไม่ค่อยดี ไม่งั้นฉันแนะนำเสื้อผ้าให้คุณทำไม?”

ฟีโอน่าหัวเราะคิกคักขณะที่พูด เฟนด์ให้เงินเธอเก้าสิบล้านเหรียญเมื่อวานนี้ ตอนนี้เธออารมณ์ดีมากและก็รู้สึกเป็นมิตรกับลูกเขยของเธอ

“ก็ได้!”

โจแอนยิ้มและตกลงที่จะไปช้อปปิ้ง

แน่นอนว่าบอดี้การ์ดสาวสวยสองคนตามพวกเธอไปด้วยเพื่อความปลอดภัย

“ไปกันเถอะเบ็น เราจะไปดูที่ไซเบอร์คาเฟ่ของลูก ดูว่าตอนนี้มันเป็นยังไงบ้าง!”