บทที่ 713

ฟลินน์พูดด้วยน้ำเสียงเกลียดชัง เขากัดฟันแน่นด้วยความโกรธแค้นและขมขื่น

“อย่าทำให้ตัวเองเหนื่อยกับเรื่องนี้เลย คนที่ฉันส่งไปพร้อมที่จะจัดการกับเฟนด์โดยไม่ต้องฆ่าเขา เรายังต้องรอดูเขาทำตัวโง่ ๆ และตายอย่างทรมานในงานวันเกิดของเซเลน่าอีก” เคนพูดพร้อมยิ้มอย่างเหยียดหยาม แล้วจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อโทรออก

ไม่กี่วินาทีต่อมา คนจำนวนมากกว่าสิบสองคนก็เดินออกจากตรอก ดูคลุมเครือและน่าสงสัย

ฟลินน์ขมวดคิ้วขณะมองกลุ่มคนที่ค่อย ๆ โผล่ออกมาจากตรอก “คนพวกนี้ไว้ใจได้เหรอเคน?”

“ไม่ต้องห่วง ฉันกลัวว่าตัวเองจะถูกเปิดเผย ฉันจึงจ้างพวกอันธพาลมา แต่ก็มีคนที่แข็งแกร่งอยู่หลายคนและพวกเขาก็น่าเชื่อถือได้อย่างแน่นอน!” เคนพูดอย่างมั่นใจ “แน่นอนว่าพวกเขาอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฟนด์ถ้าเฟนด์ไม่ถูกวางพิษ แต่โชคดีที่เขาอ่อนแอลงเพราะยาพิษ นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่รู้ตัวแน่นอน มั่นใจได้เลยว่าคนพวกนี้หนึ่งถึงสองคนฝีมือดีพอจัดการกับเขาได้แน่”

ถึงอย่างนั้นฟลินน์ก็ยังกังวลมากและค่อนข้างแปลกใจ เมื่อเขาเห็นผู้หญิงที่สวย ๆ สี่คนอยู่กับเฟนด์ “ดูเขาสิ เขามีผู้หญิงสี่เดินตามเขาด้วย และมีเข็มกลัด 'บอดี้การ์ดของครอบครัวเทย์เลอร์' ติดอยู่บนเสื้อของพวกเธอ...ฉันสงสัยว่าผู้หญิงสี่คนนั้นฝีมือเป็นยังไง”

“เราไม่รู้มาก่อนว่าเฟนด์จ้างบอดี้การ์ดด้วย แ-่งเอ๊ย!” เคนพ่นลมหายใจออกมา “ตอนนี้ซีน่าก็ไม่ได้อยู่กับพวกเขาแล้ว เราเลยไม่ได้รับข้อมูลล่าสุดเกี่ยวกับพวกเขาในเวลาปัจจุบันเลย”

เมื่อเขามองไปที่พวกเธออีกครั้งหนึ่ง เคนก็สงสัยว่า “มันอาจจะเป็นไปด้วยดี ดูผู้หญิงสี่คนนั้นสิ พวกเธอดูเหมือนบอดี้การ์ดเหรอ? พวกกเธอทุกคนมีขายาว ผิวขาว และหน้าตาสวยงาม ไม่มีเหตุผลเลยที่จะต้องกังวล พวกเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอันธพาลจำนวนมากขนาดนั้นแน่นอน!”

ฟลินน์พยักหน้าเห็นด้วยกับเคน “เฟนด์นี่จ้างบอดี้การ์ดมาได้ดีมาก พวกเธอทั้งหมดสวยกันทุกคนเลย ฉันไม่คิดว่าเขาจะจ้างบอดี้การ์ด...ฉันคิดว่าเขากำลังจับผู้หญิงอยู่!”

“นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด” เคนตะคอกออกมา “ไอ้คนเจ้าชู้! เซเลน่ารักเขามาก แต่เขาอาจจะมีเรื่องลับ ๆ กับผู้หญิงพวกนั้นมานานแล้ว นั่นทำให้ฉันหงุดหงิดมาก! ฉันนี่สิที่เป็นคนปฏิบัติต่อเซเลน่าด้วยความรักและดูแลเธออย่างดี ฉันไม่สนใจว่าเธอจะแต่งงานและมีลูกแล้ว เธอกล้าดียังไงถึงไม่สนใจฉัน! มันน่าหงุดหงิดชะมัด!”

...

สายตาที่แหลมคมของออร์คิดสังเกตเห็นกลุ่มคนเดินเข้าทางพวกเขาจากระยะไกล เธอเห็นสายตาความอาฆาตในดวงตาของพวกเขา “นายท่าน เห็นคนพวกนั้นไหมคะ? ดูเหมือนพวกมันกำลังเดินมาทางเรา!”