บทที่ 763

ทิโมธีตกใจมาก เขาทำได้เพียงกัดฟันและไม่ยอมรับเรื่องนี้เมื่อเห็นคนจำนวนมากมองมาที่เขา

“ไร้สาระ?” คราวนี้แม้แต่เซเลน่าก็ทนไม่ได้และมองมาที่ทิโมธีอย่างไม่พอใจ “ฮ่าฮ่า นายน้อยทิโมธี ฉันไม่ได้คิดว่าคุณจะเป็นพวกขี้ขลาดที่ไม่กล้ายอมรับในสิ่งที่คุณทำ ถ้าคุณพูดอย่างนั้น ทำไมเราไม่ลองไปถามคนในบริษัทดูล่ะ เรามีพนักงานตั้งมากมาย คุณคิดว่าพวกเขาไม่ได้ยินอะไรเลยงั้นเหรอ?”

สีหน้าของทิโมธีหมองลงทันทีเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เธอพูด ใช่ มันยากที่จะอธิบาย ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้

ในตอนแรกเขาคงบอกคนในบริษัทว่าเซเลน่าเป็นคนล่อล่วงเขาได้ หลายคนคงเชื่อในสิ่งที่เขาพูด แต่ตอนนี้เฟนด์พาเซเลน่ามาที่บ้านของเขาแล้ว คงไม่มีใครเชื่อถ้าเขาใช้ข้ออ้างแบบนั้น นั่นจะเป็นปัญหาอย่างมาก

“ไอ้...ไอ้ลูกเวร!” ในที่สุดเจมส์ก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่ลูกชายของเขาทำนั้นมันน่ารังเกียจแค่ไหน เขาก้าวออกมาและตบทิโมธีอย่างแรง “ฉันผิดหวังในตัวแกจริง ๆ ฉันคิดว่าแกแค่ไล่พวกเขาสองคนออก ฉันไม่คิดว่าแกจะทำร้ายคุณเซเลน่าด้วย ไม่น่าแปลกใจเลยที่เฟนด์จะโกรธมาก!”

ผู้เฒ่ากอร์ดอนซึ่งเดิมทีรู้สึกว่าเฟนด์ทำตัวเกินเหตุ ในที่สุดเขาก็รู้ตัวเกือบถูกทิโมธีบงการ ถ้าเขาอยู่ในฐานะแบบนั้นและผู้หญิงของเขาเกือบถูกคนอื่นข่มขืน เขาจะฆ่าคนคนนั้นตั้งแต่แรกแน่

สำหรับการกระทำของเฟนด์ที่สั่งให้ทิโมธีคุกเข่าและขอโทษพร้อมกับตบหน้าตัวเองสิบครั้งนั้นแสดงให้เห็นว่าเฟนด์เป็นคนใจดีมาก เขาทำแบบนั้นเพราะความสัมพันธ์เขากับตระกูลเดรคและเขายังเห็นแก่หน้าของคุณทันย่าด้วย

ทิโมธีที่ถูกตบจนหน้าหันโกรธจัด “พ่อครับ พ่อ...พ่อตบผมเพราะเรื่องนี้เหรอ? ผมยอมรับว่าตอนนั้นผมใจร้อนเอง ผมเมาและคุณเซเลน่าก็ดูสวยมาก เธอใส่กระโปรงสั้นด้วย มันไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ? อีกอย่าง ผมยังทำไม่สำเร็จเลย!”

“ฮ่าฮ่า ไม่สำเร็จ? ถ้านายทำสำเร็จ คงไม่มีใครที่นี่รอดออกไปจากอาณาเขตกลางได้!” เฟนด์หัวเราเยาะหลังจากได้ยิน และเดินเข้าไปหาทิโมธีทีละก้าว

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาต ออร่าที่ทำให้กระดูกสันหลังของทุกคนเสียววาบเหมือนอยู่ในสนามรบ